Çocuğum sen bilmezsin, benim bildiğimi…. Diyerek mağrur bir bakış attı büyük, büyüklenen. Çocuk durdu… İyi o zaman ben eğlenmeye devam edeyim, dedi ve oyununa geri döndü. Çocuk haklı. Hem bilmiyor, hem küçük, hem de çok bilene yetişme imkanı yok. Bu kadar çok bilenle mi uğraşacak, neden yoracak kendini, neden üzüp horlatacak. Karşımızdakileri saymaz, değer vermez,…
Bazı zihinler, karşılarındaki kişilerle yaptıkları çalışmalarında onları başlangıcından alarak ve sıfırdan yapılandırmak istedikleri zihinlerle çalışmayı severler. Bu tür kişilerle çalışmayı seçen zihinler, sıfır bir arabayı kullanmak kadar temiz ve keyif verici kontrol duygusunu yaşamaktan hoşlanır. Hatalı öğrenilmişlerle uğraşılmadığı, arızalı kısımların olmadı, uyumsuz düşüncelerin neler olduğunun bulunmasının gerekmediği, boşlukların ve eksikliklerin farklı dolgularla doldurulması ve bağlantıları…
Kimseye karşı değil. Hayata karşı borçlusun. Ben de senin gibiyim. Hayattan aldıklarıma bin şükür duyarak ve bir şekliyle edindiklerime geri ödeme olarak düşünüp, kendi sayfamda yazıyorum. Bilginin sadakasını, deneyimin rüşvetini, topladıklarımın ödemesini yapmanın güzel bir yolu. Akmak zorunda enerji, sahip olunmuş olan dönmek zorunda bir devir-daimde, hiçbir şey depolanıp da atıl kalmamalı bir ömürde. Süreklilik…
Birkaç zaman içinde her şey açık bir şekilde serilir önüne. Alelade durur. Basit durur. Anlamsız durur. Çok fazla bildik tanıdık olur. Eee yani denecek kadar gereksiz hissedilir. Birkaç zaman öncesindeki haller o an unutulur. Bu jetonun düştüğüne, jetonun düşmemesi anıdır. Olmuş olanı fark edemiyor olmanın gerçekleştiği andır. Kendindeki kısacık aralıktaki farkın fark edilmediği zamansal aralıktır.…
Yoluna koymaya çalışıyoruz ama bir türlü olmuyor. Ters giden şeyler, bize bir türlü izin vermiyor. Belki de yolu bu değildir diyoruz. Belki de bu yolda olmamam lazım, bu yolu izlememeliyim diyoruz. Bir mesaj mı var olmayanda diye de düşünmeden edemiyoruz. Cevap ne, hangisi geçerli? Kaderin oyunuyla, kaderi yazmak arasında gidip gelirken…. Tabi bu söylediğim düşünen…
İnsanların neye ihtiyacı var? Valla bana sorarsanız, ben bilmiyorum. İnsanlar kendi ihtiyaçlarını kendileri bilmek zorunda. Kendini tanımak ve ihtiyaç duyduklarını, nedenleri ve kendilerine uygunluklarıyla belirlemek zorunda olanlar onlar. Peki onlar bilmezse ne olur? İşte o zaman sıkıntı olur. Sıkıntı şudur; Tercihlerini doğru bir şekilde yapamazlar. Yaptıkları tercihler ya kişiliklerine uygun olmaz ya da yanlış tercihlerde…
Rahatlamaya ihtiyacımız var. Yüklerimizden, sıkıntılarımızdan, kaygılarımızdan, biriktirdiğimiz yorgunluk ve negatiflerimizden kurtulmaya bazen her zamankinden çok ihtiyacımız var. Gün ve dün yorgunlukları ve birikimleriyle sırtımıza binmiş bizimle yol alırken. Gücümüzü yeniden toplamak için sakinleşmeye durulmaya ve dinginleşmeye duyduğumuz ihtiyaçtan bahsediyorum. Yorgunluk, uykusuzluk, gerginlik, kaslarımızdaki tutulmalar, tahammülsüzlük, kafa karışıklığı, hiçbir şeyden keyif alamama, bir şeylerin ters gittiği…
Bir mantık, bir felsefe, bir açılım oluşturdu açıklamak için kendine. Açıkladı ve açıkça haklılığına destek buldu. Bireysel geçerlilik için, bireysel haklılık kurumunu kurdu kendi içinde. Ve oyladı. Ben haklıyım, Ben haklıyım, Evet, tüm benler benim haklı olduğum için el kaldırdı. Oylama sonuçlandı. Ben haklıyım. Çıktı sonuçda. Genelde haklılıklar, böyle belirlenir işte.
Bin esir bin esaret Yarı kapalı , kapalı ve apaçık esaretlerine esirlerin kısıtlı yaşamlarının izini sürelim. Ayak izlerinden izlerini süremeyeceğimiz kesin. Onları yuvarlarında bulmak zorundayız. Dehlizlerine girip oradan gün ışığına çıkartmalıyız. Zincirlerini kıracak da değiliz. Gerisinde geriye bırakacağız ve oldukları durdukları yerlere gerisin geriye koyacağız hepsini. Dışarıda yaşayamaz onlar. Zincirsiz çıplak, duvarsızken korunmasız, özgürken de…
Seni diğerlerinden özel kılan ne olabilir? diye sorarım ben olsam. Seni benim için özel kılan ne olabilir? diye de sorarım Beni senin için özel kılan nedir? Onu da sorarım. Sonra ne beklediğini, Sonra ne vereceğini, Sonra ne istediğini sorarım benden ve umduğu ilişkimizden. Ne istediğimi ne beklediğimi ve en fazla ne verebileceğimi anlatırırm dürüstçe. Çok…