denge, arkındalık, bütünlük, bireysellik, Özgürlük

Bir Cümle Gibi Bakmak Lazım Hayata

Sevdim bu konuyu; Kim olmalıyız? Bizi biz yapacak olan ve kendimizi keşfetmemizi sağlayacak olan yol nedir? Öyle bir yarının sahibi olmalıyız ki, bu günden çok daha mükemmel hissedelim. Gelecekteki kendimizi var etmekten bahsediyoruz. Bunun cevabı oldukça soyut. Dün ne isek, bugün ne isek, yarın oyuz. Bunun anlamı dün ve gelecek, aslında bugün. Bu gün olmadığımız…

Yakın ve Uzak

Yakın ve uzak… Hemen elimizin altında olup, gerçekleştirebileceklerimiz. Çok uzaklarda bir yerlerde bizi bekleyen. Gün batmadan varmaya çalıştığımız bir kasaba var. Yolda bacası tüten sıcak bir ev gördük. Orada kalır ısınır ve dinlenirsek, gün batmadan kasabaya varamayacağız. Belki o ev bizim olmamız gereken yer. Belki de kasaba varmamız gereken yer. Gün bitimi ise, bilinen ömrümüzün…

Görünüşe Rağmen

Yaşarken, büyük bir sınav verdiğimize inanırız. Halbu ki sınavın, Soruları bellidir. Cevapları bellidir. Yaklaşık olarak biliriz. Geçer not alıp almayacağımızı. Yine de büyük bir sınav verdiğimize inanırız. Anlatmak istediğim şu. Tüm bu gösterişe, Mücadele verdiğimiz görüntüsüne, Kontrol bizde imajımıza, rağmen, Boşvermiş ve kaderciyiz.

Bir Anlamı Olmalı

Bir anlamı olmalı. Neden? Neden bu dünyadayım? Neden şimdi? … Bunların hepsinin cevabını birisi verse, rahat edecek misin? Dese ki birisi; ” Senin tüm varolma nedenin şuraya bir muz kabuğu atmak. Birisinin düşmesine neden olmak.” Bunu bilsen için rahat edecek mi? Herkesin bilmek istediği, neden. Çok önemli bir görevi olduğu. Çok özel olduğu. Kimse küçük…

Düşünce Okuma

Düşüncelerini okumak istiyorsan. Önce o kişi olmalısın. Onu kendinden iyi anlamalısın. Benliğin onu anlamaktan ötesine geçmeli ve sen, o olmalısın. Senden hiç bir şey kalmadımı geride. Ve senin bir önemin kalmadımı bütünde… o zaman bu, belki mümkün olacak. İşte o zaman, karşındakinin düşüncesini okumanın bir anlamı olmayacak. O, sen olacaksın ve kendini bilmen yeterli olacak.

Sezgisel Algı

Sezgisel algı, Biliyor olmak halinin, yoktan varoluşu gibi. İnsan hissediyor onu. Ama akıl bildikleriyle, İnsan yaşadıklarıyla tanımlıyor. Hiç görmediğin bir yeri, anlatamamak gibi. Hiç hissetmediğin bir duyguyu, anlayamamak gibi. İşin en kötüsü de ne biliyor musunuz? Tüm insanlar, içlerinde gizlenmiş olanların açıkça görülmesinden nefret eder. İnsanlar, sırları ile yaşamak ister. Yine insanlar, anlaşılmaz olamaktan gizli…