Pişman değilim, dedi. O da diğerleri gibi. Son pişmanlığın fayda etmeyeceğinin bilincinde, pişman olmama seçeneğini seçti. Öncesini düşünemeyecek kadar yaralıydı. Olanlardan ve olanları yaşamış olmaktan ve de elinden bir şey gelmemiş olmaktan…. Hepsinden bu kadar yaralıyken, bir de pişmanlıklarla uğraşacak gücü yoktu ki. Bir perde çekmeliydi geçmişine ve onda arınmış devam etmeliydi geleceğine. Tek çıkar…
( Kimine göre… )-( Kimine göre Egolu)-( Kimine göre her yazının yazılmasında olduğu gibi bu da okunmamalı)-( Çok küçük bir azınlıksa yazanlara katılmalı) Kimsenin göremediğini görebilir olduğunda geçerli olacak rehberlik fonksiyonun. Kimse göremediğinde geçersiz olacak rehberlik fonksiyonun. Kim ve kimse, sen ve ben. Rehber ve yolcu. Yol ve sen. Bir eksik bir fazla, hepsi tam…
Değer bilmez…. – Hadi bana değer biç. – 10 tl.. – Ne!… 10 tl mi? Sen benim değerimi bilmiyorsun… Değer biçmek diğer insanlara verilecek bir karar değildir. Alalade bir değişim ve takasta dahi normal olan fiyat belirlemektir. Belirlenen fiyattan bedellenen için, diğer kişilerin bu tespite razı olup olmadıkları temel değişim ve iletişimin geçerliliğinin sağlama ölçütü…
Teker ve İnsan Ve insan tekerleği buldu. Ve insan ateşi buldu. Ve insan şehirler kurdu. Ve insan tekerlekli araçların üstüne ateşi koydu, Ve insan kurduğu şehirleri onunla yıktı. Sonuçta insan, başladığı yerden çok da uzakta değil anlaşılan. Nelere sahip olduğumuz bir yanımızda, Sahip olduklarımız nasıl kullandığımız diğer yanımızda. kısa yaşamımızın basit bir özeti aslında.
En sert ve ne en yaygın sorunlardan birisi ihlal edilmiş kişiler, kişilikler ve alanlar ile ilgili sorunlardır. Muazzam basit olaylar, çok büyük nedenlerle, farkında olunmadan, en yakınlarını yok edecek iletişim modelleri ve psikolojik arazları ortaya çıkartır. İyinin de kötünün de virüs gibi yayıldığı yakın iletişim modellerinde en yakınımızdakileri en ağır etkileyen bu tekrarların farkında olunmaksızın…
Zamanın ötesine geçebilmek, Zamanın dişlilerinden sıyrılabilmek, Öğütüp toz yaptıklarından uzak tutabilmek, Aynı kalabilmek veya hissedebilmek, İmkansız…. Her duyguyu, her hissi, her düşünceyi, her gerçeği, her durumu, her maddeyi, her olayı… Geçici kılma gücünün sahibi zaman. Yaratılmış olanların içerisindeki en büyük güç zaman. Yokluğundaki anlamsızlığa sebeple varlığı gerekli. Varlığındaki yok edicilik ve var ediciliğe istinaden korkutucu.…
Akvaryumdaki balığın bir dünyası var. İşte o balık var ya, o balık… Yaşıyor dünyasını, dünyanın ne kadar farkındaysa. İnsanın bir dünyası var. İşte o insan var ya, o insan… Yaşıyor dünyasını, dünyanın ne kadar farkındaysa.
İşin içinde insanın kendisi varsa. Önüne de niyetini katmışsa. Geriye kalan herkes ve her şey ona yardımcı olmak için peşine dizilir. Ne gariptir ki, – İnsanlar gitmedikleri yerlere varmayı, – Yapmadıklarından sonuçlar almayı, – İnanmadıklarından yardım bulmayı, – Sevmediklerince sevilmeyi, – Emek vermediklerince ve vermediklerinde değerli olmayı, – Taşların altına ellerini sokmadıklarından fayda bulmayı, –…
Bir başkasından yardım alma süreçlerinin saçma hikayesini yazayım dedim. Soru , Birisinin yardımına ihtiyacım var mı ? Olduğunda. – Fal baktırıyor ya da bakıyorsan. – Uzun yıllardır benzer hataları ve tekrarlı yapmaktan kurtulamıyorsan. – İşlerini şansa, piyangoya, vaatlere, rastlantılara bırakma gibi bir alışkanlığın varsa. – Aile, eş arkadaşlık, iş ilişkilerinde sıklıkla sorun yaşıyorsan. – Kalpten…
Kendimiz için, imkansız gördüğümüz şeylere komşu olduğumuz da, Kendimizle daha samimi dostluklar kurar ve daha içten olmak için bir şansa sahip oluruz. Artık samimiyetsiz ve sahte hissetmekten, bir de üstüne üstelik anlamsızlık duygusuyla baş etmek zorunda kalmaktan başka bir seçenek gözükür olur. En değerli dostumuz olan kendimize, uzak tutuğumuz kendimiz olduğunda kaybettiğimiz içtenliğimiz. Belki de…