Değerli insanlara, değer vermek. Başarılı insanların, başarılarını taktir edebilmek. Onları yüceltmez. Onlar, oldukları yeri zaten iyi bilirler. Bu insanlar, tüm hayatlarını adayarak başardıkları şeyin farkındadırlar. Sizin onlara sergilediğiniz tavır, onlara bakışınız hakkında bilgi verir. Sizi daha iyi tanımalarını sağlar. Bu insanlara sergilediğimiz bakış açısı ile “biz buyuz deriz” adeta. Kıskanç, hazımsız, kompleksli, güvensiz, egolu, kötü…
Önyargısız olmak öğrenmeyi ve tanımayı kolaylaştıran esnek düşünebilme yeteneğidir. Olumlu ya da olumsuz olsun, önyargılarımız bizi zorlar. Bunun sebebi bir kez yerleşmiş ve öğrenilmiş algıların sabitlenmesi ve kendine kalıcı yer yapmasıdır. İnsan bildiğinden başka bir şeyi kolaylıkla öğrenmez. Sorun bilmek değil önyargılarla katılaşan kimliğin sabitlenmesidir. Esnek bir zihinde bilgi sadece açlık doğurur. Eksik olanın farkına…
Öyle konuşuyor ki bazen insanlar, sanarsın ki geçmiş koca dünyadan yukarıdan ses veriyor. Dünya yaşamı dünya gerçeklerine uyum sağlamayı gerektirir. Gerçeklikten uzak olmak gerçeğine uzak kalmakla sonuçlanır.
Benim bir felsefem var. Felsefen yoksa, boşsun ve savrulursun. Bir felsefen varsa, katısın ve saplantılısın. Felsefe üretebiliyorsan, yerli yerince bilincin açık ve farkındasın. İşte mesele tam da burada kitlenir. En başında… Tam da “Benim bir felsefem var” da 😁
İnsanın bir yaratılışı var. Neysek oyuz. Ta ki biz bunu değiştirmeyi çok arzulayana kadar. Sınavımızda bu. Geliş amacımız bu. Mücadelemiz bu. Ya da Tam tersi, Olduğumuzu korumak. Değişmemek, Kirlenmemek, Bozulmamak. Kendimizle hesabımız var, o da bu yüzden. Mizacımızla mı kalmalıyız, yoksa ona karşı mı durmalıyız? Bunun cevabını bulduk mu işte yolculuğumuz o zaman başlar. Haydi…
Susmasını bilmek kadar, Konuşmasını bilmekte önemli. Çıkan her kelime, sahibini ve sahibinin söylediği kişiyi etkiler ve bağlar. İletişim kurmak, onu da doğru kurmak zorundayız. İletişimlerimiz özensiz ve saçma sapan olduğunda, her şey onun gibi saçmalamakla meşgul olur. İlişkilerimiz, kariyerimiz, işimiz ve dostluklarımız. Hatta ve hatta saygınlığımız ve nasıl bir insan olarak tanındığımız bile ekseriyetle dilimizle…
Dolmuşuna binmiş gidiyor. Gaza gelmiş, Galeyana gelmiş, Sürüklenip gidiyor. Birisinin gazıyla ve onunla birlikte bir duyguyu eritmek. Yükselen duyguların karşısında durmak yerine, onlarla birlikte yol almak. Gerekçe; 🚌deşarjın sağlanması, 🚌yükün tüketilmesi, 🚌boşalımın gerçekleşmesi. ******** Duygusal yönden yükselmiş bir insan, duygusunu boşaltana kadar kabında bir başka şeyi alacak boşluğa sahip değildir. Genellikle insanlar bu yoğun duygularla…
Yok arkadaş, daha neler. Ben buna dil çıkartırım… ????? Tepki vermek, Bin bir yolu olan temas şekli. Vermememin tek yolu var, tepkisiz kalmak. Tepkimiz nasıl olmalı peki? ?denk ?zamanında ?muhatabına ?ölçülü ?açık ?farkında Olmalı. Yoksa nasıl tepkiler vereceğiniz size kalmış. Ben karışmam?
Ne yapsak olmaz, Tutturamayız bir türlü doğru tavrı oluşturmayı. Beklentimizin gerçekleşmemesine bir türlü inanamayız. Eğilir bükülürüz, olmaz. Zorlarız, olmaz. Çırpınırız, olmaz. Ne yapsak, olmaz. Anlayamayız olmamasını. Kızarız ve savurup fırlatırız. -Aman beee ???☹️ olmazsan olma, diyerek. İşte farkındalık ?Olmamasının nedenine, ?Bunda bizim payımıza ne düştüğüne, ?Bizim dışımızda nelerin etkili olmuş olabileceğine, ?Olmamasının hayrına, ?Olması için…
O da neyin nesi, lastiğim patlamış. – Hay bin kunduz aşkına, diyorum ve ver elini bir lastik tamircisine. – Abi, bunların ömrü tamam. Gel değiştirelim şunları, diyor usta ve başlıyor işe. Çaylar, kahveler, sohbetler aramızda, oradayız esnafım ve ben. Keyifliyim yani. Ben ihtiyacımı görüyorum, esnaf çalışıyor kazanıyor. Bir araba yanaşıyor bir zaman sonra. İki ihtiyar…