Bir Enerji Eğitmeni ya da Onu da Geçtim, Ben Buradayım Diyen Birisi Nasıl Olmalı? Hem bilmelisin, Hem de hissetmelisin onu. Aynı zamanda sezinlemelisin. Onunla, onun dünyasını… Sanki oymuş gibi yaşayabilmelisin küçük de olsa bir parçanda. Kendi parçalarının kaybetmeden yapmalısın bunu. Kaybedersen, onun saplandığı yere saplanır ve orada kalırsın. Tarafsız olamaz, alternatifleri göremez olursun. Bir ana…
Ne, bir el vardı uzanan. Ne de, uzansa onu tutacak olan. Bağlandı eller, Bağlandı kollar, Bağlandı yollar. Boşu boşuna bekler oldu insanlar. Dileyeceğini bilmez, İstemeye gücü olmaz, Kendi becerse zaten orada işi olmaz. Bekler, bekler, bekler…. Neyi bekler, neden bekler? İşte o bilinmez. O farklıdır. Zamandan bağımsızdır. Dondurulmuş zamanı, gerçek zamandan bağımsız işler. Dünyası bir…
Kimseye karşı değil. Hayata karşı borçlusun. Ben de senin gibiyim. Hayattan aldıklarıma bin şükür duyarak ve bir şekliyle edindiklerime geri ödeme olarak düşünüp, kendi sayfamda yazıyorum. Bilginin sadakasını, deneyimin rüşvetini, topladıklarımın ödemesini yapmanın güzel bir yolu. Akmak zorunda enerji, sahip olunmuş olan dönmek zorunda bir devir-daimde, hiçbir şey depolanıp da atıl kalmamalı bir ömürde. Süreklilik…
Birkaç zaman içinde her şey açık bir şekilde serilir önüne. Alelade durur. Basit durur. Anlamsız durur. Çok fazla bildik tanıdık olur. Eee yani denecek kadar gereksiz hissedilir. Birkaç zaman öncesindeki haller o an unutulur. Bu jetonun düştüğüne, jetonun düşmemesi anıdır. Olmuş olanı fark edemiyor olmanın gerçekleştiği andır. Kendindeki kısacık aralıktaki farkın fark edilmediği zamansal aralıktır.…
“O iş olsun havada karada, dünyada ölüm yok bana”, diyenin o işi oldu. Sonra bir başka işe, işi düştü. Hani dönüş yoktu, hani ölüm yoktu havada ve karada. Hani her şey o ilk olacak olana endeksliydi. O başka, O, o zamandı. Bu, bu zaman. Yok… insan şaşar beşer, hep elinde olmayanı ister. Ulaşılması zor olana…
Bir an kendin olup, Sonrasında bir başkasında o olmak. Bir sonra yine kendin olup ondayken bildiklerini, kendin olarak yeni baştan yorumlamak. Bulmak ve bulduklarınla yine o kişi olmak. Onun bildiklerini ve onda bulduklarının sahibi olmasını saplamak. Bunun bir ismi yok. Bunun mantıkla anlatılabilir bir yanı da yok. Bu pek çok insanın kendi yolculuğuna eşlik ettiğimiz…
En büyük kendin beğenmişliklerle bile ölçülsem. Kendini en çok beğenenlerin önünde de dursam. En ukalaların dillerinin ucunda yine ben olsam. Benden büyüğü yok bu dünyada. Ben egoların şahının padişahıyım. Ben, benin en üstünde yaşamakta olan bir noktadayım. Kimi, kimsesi, nesi bunlar kimin nesi. Yıkılın karşımdan, dağılın ve yol verin. Yoluma halı serin. ************* Kendini beğenmek,…
Neden ittin?, dedi bana o kişiyi. İtmedim dedim. Düşün, dedi. Sen itmiş olmalısın. Sen çalışmayı almak istememişsin mutlaka, diye ekeledi. Başka türlüsü mümkün değil, başka kimsenin yapabileceği değil. Ekmeğe suya ihtiyacı yok sana olduğu kadar…. Neden ittin? iyi düşün…. Sonra düşündüm. Acaba ben istemememişmiydim o kişiyle çalışmayı. Ben mi itmiştim onu ,istemeden kendimden ve onunla…
AA- Deneyim ve Tecrübe ———————————– Deneyim insana çok şey katar. Bildiklerinden emin, yaptıklarında tutarlı kılar insanı. Bilmediğin korkutucu olur, deneyimlemediğin ise daha korkunç gözükür. Arada olmak arafta kalmaktır. Bilmekle emin olmak arasında durur. En büyük savaşlardan bir tanesi insanın kendisi ile verdiği savaş kabul edilir. Bu savaşların birinde kendi araflarında kalmanın korkusu yaşar. En kırılgan…
Sabırsız insanların sabırsızlığına, sabır göstermek zorunda olan ben. Benim sabırsızlığıma, sabır gösterecek olan kim. Sabır bir bekleme hali olsa kolay. Sabrın aslı, gerçekte bekleyememe durumu olmasında zorluk yaşanmakta. Duramayanın, sığamayanın, kendisinden değil bir başkasından beklediği sabır olmakta. Sabrın nesnesi neyse ne, Sabrın öznesinde esas mesele. Sabredende mi işlemekte, sabredileni mi kapsamakta. Sabırda, sabırsızlık da kendi…