Kağıdın dört köşesinin ortasına aldım kendimi. Sonra kağıdı katlamaya başladım. Uzağında durduğum köşeler, tam da üzerime geldi. Baktım rahat yok. Atladım oradan duvardaki tabloya. Bir deniz bir güneş bir kumsal. Birde kendine yer etmiş ben. Sıkıldım bir zaman sonra ne güneş batıyor. Ne dalga çıkıyor. Ne de sahilde benden başka bir can oluyor. Aradan da…
Her geçen gün, Bir üstünde bir hayatı ayaklarının altına sermekteyse eğer… Durma devam et adımlamaya. Lakin, Dün bu günün aynısıysa tekrarında. Keza, Dünü, bugünden aramaktaysan eğer… Orada dur işte. Dur ve düşün.
A1- Amaç’a ————————- Bir amaca ihtiyacımız var. Nedeni basit, yönlendirilmemiş ve kontrolsüz güç hiçbir zaman güç değil. Pimi çekilmiş bir bomba. Yani atıl kaldığımız her an patlamaya müsait bir tehlike ile yaşamaktayız. Bedenimiz zihnimiz, varlığımız, duygularımız her gün her an enerji üretiyor ve bizim yaşadığımız anımıza akım gibi, nehir gibi hayat enerjisini pompalıyor. Ya bunu…
Tutun beni diyerek kalabalığa göğsünü dayayan sahte kabadayılar gibi bağırarak ilerledi. Her şey bir gösterişti. Kabararak adımlayan Tavus Kuşu ’nun gösterişi kadar, ilgi çekmek ve zıt cinsini etkilemek isteyen tavırdı. Hem cinsleriyle verdiği üstünlük kavgasının temelindeki gerçek gösterişti. Her hayvan kadar dürtülerinin insani nitelikleriyle bezenmiş, süslenmiş kişisi olarak kabardı… kabardı, kabardı…. Şişindi, şişindi ve şişindi….…
Basit yazayım diyorum, sıradan hedef kelimeler bildik cümleler ve tanıdık kalıplarla. Olmuyor, başladıktan sonrasında ellerim ele geçiriliyor. Aklım kontrol edilip bu garip yazılar yazdırılıyor. İlham ele geçirip bana istediğini yaptırıyor. Ele geçirilmiş olmak, fikri korkutucu. Ele geçirildiği düşüncesindeki yetersizlik rencide edici. Yeteneksiz, bilgisiz, görüş sahibi olmayan, sadece kendini ele geçiren ilhamın oyuncağı olarak yazdığını kabullenmek…
Hollywood filmlerinin klişesi “Sonunu düşünen kahraman olmaz”, diye bir söz vardır. Kahraman olmak düşünme işi değildir. Eylem ve koşulsuz fedakarlıktan ibaret bir eylem biçimidir. İnandıkları için kurban olma düşüncesi, inancın kurban istemesi algısının eski çağlardan beri süre gelen batılının yaşamakta olduğunu gösterir. Feda edilenlerin sayesinde kurtarılmışlar algısı putlara, tanrılara verilmiş kurbanlar gibidir sanki. İnsanlar bir…
Etik olarak etikten sapmamayı tercih ederim. Etik nedir peki? Kendi koyduğum etik kurallar zinciri. Keyfi olduğundan etik ismi konulmuş sanırım. Ne ile belirlenmekte etik? Kim belirlemekte? Ana çizgileri neler? Kontrolünü kim yapıyor? Etik, etnik değerlere bağlı yada yakın olma ile mi alakalı bir şey yoksa? Etik belki vicdan, ahlak, gelenek, sosyal düzen, kültürel yapı içerinde…
Yoluna koymaya çalışıyoruz ama bir türlü olmuyor. Ters giden şeyler, bize bir türlü izin vermiyor. Belki de yolu bu değildir diyoruz. Belki de bu yolda olmamam lazım, bu yolu izlememeliyim diyoruz. Bir mesaj mı var olmayanda diye de düşünmeden edemiyoruz. Cevap ne, hangisi geçerli? Kaderin oyunuyla, kaderi yazmak arasında gidip gelirken…. Tabi bu söylediğim düşünen…
Kadının dünyası farklı, Erkeğin dünyası farklı, İki farklı yerden bakan iki farklı tür diğerini görüyor ve kendisini biliyor. Diğerini bilmiyor kendisini de görmüyor. Sonuç ne? Anlamama, anlaşılmama. İletişimdeki aksaklıklar. Tamamlayamama. Yıpratıp yorma. Empatik olmakla, ilişkilendirilen durumların pek çoğunda bilmediğine ve hissedemediğine empatik olması beklenen iki farklı dünya birbirine “beni anla” diye sesleniyor. Kimse daha kendini…
En çok eksilen şeylerden bir tanesi insanların insanlara verdiği emek. Kimsenin kimseye emek vermediği bir dönem sanırım bu dönem. Kendinizi kalpten dinleyen ve anlayan insanları bulmakta zorlandığımız. Güvenebilmek ile ilgili sıkıntılar yaşadığımız. Kendimizi çok fazla yalnız hissettiğimiz. Geçer bunlar, diye kendimize telkin ettiğimiz bir dönem.