“Kuzgun” daha bir imajlı duruyor. Karga, bildiğimiz karga işte . Ama kuzgun o apayrı… 150-200-300 yıl yaşıyor dediler. Meğerse 13 yıl ortalama ömre sahipmiş. Aptal karga dediler. Meğerse 100 kelime 50 cümle öğrene biliyormuş ve en akıllı kuşmuş… Kargaya kötülüğü, baykuşa ölümü yüklediler, güvercin barış getirdi, leylekte yaşamı. Nasılda fazla ihtiyaç duyuyormuşuz ki, bir şeylerin…
1-Yanlış olan şeyin ( duygu, davranış, düşünce, yaşam, enerji düzeyi….) özümüzle uzak, uyumsuz ve aykırı olması gereklidir. 2- Yanlışın algısı, sosyal, bireysel, evrensel olarak değişiklik gösterebilir. 3- Bir şeyin yanlış olması için bize, çevremize ya da bir başkasının yaşamına olumsuz yönde etki etmesi gereklidir. Kısacası yanlış kavramında kişinin, kendinin, çevresinin durumu kabullenememesi ve içinde bir…
En başında dolması gereken bir havuzumuz vardı . Bilgiyle, tecrübeyle, yaşanmışla dolması gereken bir yaşam havuzu. Herkes birer ikişer bardak suyla havuza katkı yaptı. Kimi bir bardak ilgi döktü, kimi iki bardak sevgi, bir başkası biraz bilgi, bir diğeri tecrübe… yıllar, yıllar içinde havuz dolmaya başladı. Herkesin bir katkısı olmuştu. Havuz, Sevgi ilgi güven yakınlık…
Sonsuzluğun tam da ortasında iyi ve kötü, doğru ve yanlış, değerli ve değersiz kavramlarından çok daha fazlası vardır. Zamanın başından beri kavramlarla tanışan insan onlarla oynamayı sevmiş, tıpkı kelimelerle oynadığı gibi kavram ve değerlerle de oynamayı bir eğlence haline getirmiştir. Nasıl çocukluğumuzda birilerine isim takmayı sevmiş ve bununla eğlenmişsek bu günde yargılarımızla sınıflandırmayı tercih eder…
Önemsememek ya da yeterince önemsememek; Bir davranış biçimi mi, karakter özelliği mi yoksa düşünce biçimi midir?… Öğrenilmiş ise, düşünce. Yeterince pekiştirilmiş ise, karakter. Tecrübeyle desteklenmiş ise de davranış biçimidir. Onu çocukken anne ve babası önemsememiştir, ya onu ya da onun yaptıklarını. Kırılmıştır başlarda, kendini yalnız değersiz ve önemsiz hissetmiştir belki de. Sonra öğrenmiştir yaptıklarının önemsenmeyebileceğini…
Kendimi seviyorum demek, kendine değer vermek demek değildir. Asıl olansa kendine değer vermektir. Kendine değer vermek, kendini olduğu gibi kabulü gerektirir. Kendini kabul, iyisi ve kötüsüyle kendini tanımayı, bilmeyi zorunlu kılar. Kendini bilmek demek yetmez. Kendini bildiğin gibi kabul de etmen gerektiği gerçeğine getirir tüm bu gayreti insanı. Kendini kabul etmek ise olduğun gibi kalmak,…
Tek tutunacağı çektiği acıları ve yaşadığı sorunlarıydı. Yıllarca onlarla savaşmış, mücadele etmiş ve çözüm aramıştı. Ne kadar şikayet etse de, tek bildiği sorunuyla yaşamak ve onun çözmeye çalışmak iken … Bir gün birisi ona sorunu acısını yok say ya da gerçekten bugün burada bitir dediğinde bir boşluğuna geldi ve bitirdi. Kabus başladı o an… Döndü…
İlişki sorunları, aşk acıları, bağlılık ve bağlanma ile ilgili problemler her ne kadar ilişlerdeki diğer kişiye ya da ilişkinin yapısına bağlansa da aslında nedenleri kişinin kendi içerisindedir. Bir ilişkiyi karşımızdakine bağlamak, kişinin ilişkideki kendi varlığını inkar etmesinden ya da sorumluluğunu kabullenmemesinden kaynaklanır. İlişkinizde her ne sorun yaşıyor olursanız olun, bir taraf olarak o ilişkideki sorumluluğunuzu…
” Kim bir şeylerden ayrılmak zorunda kalmadı ki? ” Ne kadar da rahatsız edici bir cümle haline gelir, eğer birisi sizi teskin etmek için kullanıyorsa. Ayrılık da tıpkı bu cümlenin hazmedilemeyişi gibi, bir çırpıda kabul edilemez. Hangimiz isteyerek koptuğumuz bir şeye ayrılık der ki? Ayrılığın, ayrılık olabilmesi için istemsiz olması ve acı vermesi gerekir. Giderken…
Yanında kendimiz gibi hissederiz,<-> Yanında başka biri gibi davranırız, Bunun psikolojik nedenleri vardır. Bunun kişisel nedenleri vardır. Bunun duygusal nedenleri vardır. Kişiliğe ve benliğe bağlı nedenleri vardır…. Bunun enerjiye bağlı nedenleri vardır. Aslında bunların toplamı bizim ve diğerlerinin durduğumuz yeri belirler ve hepsi birbiri üzerinde etki eder. Tıpkı sinerji gibi, empati gibi, yaratıcılık gibi, rahatlık…