Cevaplarını duymaya hazır olmadığın soruları sorma. Cevabını alırsan, altından kalkamazsın. Almazsan, güvenini bir kat daha kaybedersin. Kaçmalı mıyım yani? Saklanmalı mıyım duyacaklarımdan? Kendime yalan mı söylemeliyim? Kulağınla dinle, gözünle oku ve aklınla düşün. Cevaplar zaten hep önündedir. Onlarla karşılaşmaya hazırlan ve karşılaştığında yıkılma. Çünkü; mutlaka, ne kadar kaçarsan kaç, bir gün cevaplar karşında olacak. Ve…
Gözlerinde görürsün gerçeği. Kalpler, gözlerden okunur. Niyetler, gözlerden okunur. İnsanlar, gözlerinden okunur.
Selam vermek… İle başlar her iletişim. Tek beklentisi, selamın alınmasıdır. Selam, seni görüyorum ve muhattap kabul ediyorum. Demektir. Karşılığı, ben de seni görüyorum ve kabul ediyorum anlamına gelir. El sıkışmak, peki ya o. Açığım ve dostça geliyorum. Dostluk elimi kabul eder misin? Anlamını taşır. Bir antlaşmadır karşılıklı birbirine uzatılan. Dostluğumu uzatıyorum ve senden dostça bir…
Ufka ulaşmak üzere yola çıktık. Ufuk bu, durmaz. Biz gideriz, o gider, Baktık olmuyor, ufka bir çizik attık. Ufuk, çizgiyi de yanına alıp gitmiyor mu? Yeni ufuklara gitmeye karar verdik bu sefer. Sonuç yine aynı. Meğer varmaya çalıştığımız ufuk, kendi ufkumuzmuş. Ufku varılacak bir yer sanmıştık ya, mesele meğer buradaymış. Sonrasında anladık ki, ufuk denen…
Sevdiğiniz insanların sorunlarını çözebilme ve onların hayatına yön verebilme gücünüz varmış gibi davranmanın bedeli, kendi sorunlarınızı başıboş bırakmaktır. Kendi sorunlarınızı çözmek için bir şeyler yapmazsanız, yardım etmek için çırpındığınız kişiler dahil hiç kimse sizin yerinize size ait olan sorunları çözemez.
Adam gibi adam. Kadın gibi kadın. İnsan gibi insan. Herkesin istediği bu. Ve az bulunan her şey gibi istediğini bulmak ve ulaşabilmek değerli. Sorun şu ki; Az bulunmasının sebebi hala bilinmiyor. Bilim çaresiz.?
Dört mevsimi bir insanda bulmuşsanız. O kişiyi bırakmayın. Aradığınız kişi tam olarak o dur.
Doğrudur… Ben kimim ki, akıl vereyim insanlara. İşte o yüzden, verdiğim akıl değildir. Akıl bana lazım. Ben kullanıyorum onu. Yani veremem kimseye. Öneri?, bakın işte onu veririm. Hatta hemen vereyim. – aklınızı kullanın. Boşta bırakırsanız onu, uyuşur ve bilinçaltınız idareyi ele geçirir. O da maymun eder sizi. Önerim budur, kullanana. ????
Payım nerede? – Ne payı? Ne payı olur mu canım. Haklarım, rıskım, kısmetim var onlarda. Tüm kazanılanlarda… – Nasıl yani anlamadım. Ben çalıştım ben kazandım ve onca riske girdim ben yaptım. Sen kazancımın ve başarımın üzerinde nereden esti de bu kadar hak yaptın? Hah şöyle sor bakalım. Bir, göz hakkım var. İki, öncesinde senin yanında…
Biz de acı çekmeyi sevmiyoruz, hem de herkes gibi. Kaslarımızı kırık dökük hissetmekten zerre kadar zevk almıyoruz. Ağrıyan her eklemin, yanan her kasın, terden bembeyaz olmuş tişörtün hayranı değiliz. Gözlerimizin zonklamasından, başımızın çatlayacak gibi ağrımasından, uykunun tatlı çekiciliğine karşı koymayarak sıcak yatağımızdan çıkmaktan ya da ondan mahrum kalmaktan mutlu da değiliz. Yüzlerce kez aynı şeyi…