Kovboy filmlerinde iz sürücü atın üzerindeki kovboya döner ve – yağmur başladı. Bütün izler silindi. Kaybettik, izini süremeyiz artık. Derdi. Güneş var şimdi. Güneş yakıyor, yaz mevsimi de yananları süpürüyor. Kışların karanlık hüzünlerini, depresif düşünceleri, evlere hapis saatleri. Belki de mevsim bundan değişiyor. Biz değişelim, biz değişen mevsimle yenilenelim istiyor. Güneş kışın izlerini siliyor. Yağmur…
İnsan unutur. Dikkat etmeyi unutur. Özen göstermeyi unutur. Sevgisini göstermeyi unutur. Çok ara verirse birisini sevmeye, onu sevmesini bile unutur. İlginizi canlı, sevginizi ayakta tutun. Elinizde bundan değerli başka ne var ki.
Hep derim “aman Allahım ne zor hayatlar”. Bir başkası olur sonra, en zoru bu olsa gerek. Sonraki kişiyle tanışırım, aynı düşünce. Ve sonraki onlardan çok daha katlanılmazını yaşamıştır. Varların nasıl saçma sapan şekillerde ve bir anda yok olduğunu görürüm. Dehşete kapılırım. Olamazlar olmakta, var olan çoğu şey buharlaşıp kaybolmaktadır gözlerimin önünde. Tüm yok oluşlara rağmen,…
Lastik top gibidir bazı insanlar. Şişirirsin büyür genişler şekli değişir ve muazzam şekiller alır. Ama havasını indirdiğin de ilk şekline kendiliğinden döner. Yani, ⚽️İçinizi havayla doldurmayın. 🏀Boş laflara kanmayın. 🏈Gazla çalışmayın. ⚾️Kendinize dürüst olun, kimsenin olmadığı kadar. 🎾Zamanınızı boşa harcamayın. 🎱Karekterinizi sağlamlaştırın. 🏐Doğru insanlarla temasta kalın. 🏉Ve daha bir çok şey yapın. Ne yaparsanız yapın…
Kucak dolusu sevgi getiriyordum sana. Yol uzun, engebeli, çukurlar, tümsekler, çalılar, çırpılar… derken hepsi dökülmüş gitmiş ellerimlerimden. 🙀🙀🙀🙀🙀 İyi niyetinizi ve iyimserliğinizi yaşamın engebeli yollarında kaybetmeyin siz, iyisimi.
Ne aşıklar gördüm ben, Aşkları tereyağı gibi eriyip giden. Ne rakipler gördüm ben, Düşmanını herkesten daha çok seven. İşte büyük kalplere dostlar da sığar, sevdalar da sığar, düşmanlarda sığar. Ama kalp küçükse eğer oraya ancak bir kişi sığar. Bir başkası geldiğinde, öncekinin boşaltması gerekir.
En acısı nedir bilir misiniz? Koca koca ustaların, yılların üstadlarının, büyük emektarların, bahsettikleri konuları onlarca kez aşmışların, hepsini defalarca yalayıp yutmuşların… Anlamayan birisine anlatma çabasıdır. Daha da acısı nedir bilir misiniz? Anlamak istemeyen birisine anlatma çabasıdır. İyi niyetlerinden çıkan çırpınışlarını izlerim. Bıkmaz, yorulmazlıklarını gözlerim. Farkındadırlar herşeyin. Onlar bilirler, İnsanları bilirler. Anlatmaya devam etmedikleri gün esas…
Eskiden kırk tilki beslerdim elimle. Üstelik kuyruklarını da birbirine hiç karıştırmazdım. Sonra bir gün sordum kendime, Ben bu tilkilere neden bakıcılık yapıyorum, diye. Açtım kapılarını saldım onları. Dert yok tasa yok. Meğer ne büyük eziyetmiş bu kendime.
İşimize gelmez, Aklımız ermez, Ucu bize dokunur, Rahatsızlık duyarız, Yediremeyiz, Ve hatta sindiremeyiz ya. Red ederiz, düşünmeden ve durmadan. Aklımızın yettiği akıllı. Gücümüzün yettiği, olağan. Hükmümüzün geçtiği, kabülümüz olur. Gerisi zaten saçmalık, Saçmalık olur. Saçmasın, Saçmalar, Saçmalık, Ya sen? Ben de hepsinden saçmayım işte.😁
“Ya arkadaş, o. geldin o. gidiyorsun bu dünyadan” der ya yaşamayı bilen dostunuz. İşte sen de bu soruyu sorar durursun hep kendine. ” ben bu dünyaya neden geldim” ” bir anlamı olmalı” ” bir nedeni olmalı” ” bunu bulmalıyım” Gitmeden bulursan anlamlı gidersin. İçin huzurlu ve gözün arkada kalmadan. Bulamazsan geldiğin gibi.