Kan ve gül Gül ve diken Sevgim ve sen Diyerek bizleri içine alan şarkıda olduğu gibi, ilişkilerin ikili yapısı tatlı ve acı yönleriyle farklı duyguları, aynı anda bize yaşatacağından bahsetmektedir. Hiç bir duygu yalın olmayacak ve zıddı olmadan yükselemeyecektir. İhtiras kelimesi bile tutkulu olduğu kadar acılı ve karmaşık bir zincirin halkalarını anlatacaktır. Çok olan her…
İçinden çıkılamayan durumlar için, Bahaneler üretmek, Açıklamalar getirmek, Anlayışlar geliştirmek, Kabullenmelere tutunmak, Tereddütlerde oyalanmak, Gibi, gibi yolları seçtiğimizde, bir süre sonra en yanlış seçimleri bile olağan ve doğru kabul etmeye başlarız. Bu haksız ve yanlışla özdeşleşme kurulması ile sonuçlanacak bir süreçtir. Yapmamız gerekeni yapamayacak kadar aciz veya zayıf olduğumuzu kabullenmek zordur. Bu yüzden bunana oranla…
Aşırı bollukla doldurulmuş masadaki tek eksiklik bir şey daha koyacak boşluğun olmamasıydı. Acıkmaya ve iştahla yeniden başlamaya fırsat yoktu bu masada. İsteme ve beklemeye fırsat tanımayan tıka basa bollukta boğulduğunu hissedebilirdi insan. Böylesi bir çoklukta, Doyumsuzluk kaçınılmazdı. Üstelikte açlığa değildi olası doyumsuzluk. Doyumsuzluk istemeye ve ne isteyeceğini bilememeye doğru çoğalacaktı. Sahip olduklarını kaybetmeye cesaret edemezken,…
Toprak sıkar… Yağmur ıslatır… Güneş kavurur… Olgunlaşır bereketli taneler. Verdiğimiz mücadeleler, çektiğimiz acılar, üstesinden geldiğimiz zorluklar da bizi güçlendirir ve olgunlaştırır. Devam etme gücüne sahip olmamızın nedeni, devam edebilecek güçte olmamızdır. Üstesinden gelebilme gücümüzü de yaşarken edindiğimiz deneyim ve güvenin desteği ile kolaylaştırırız. Kazanma alışkanlığı, Başarma alışkanlığı, Üstesinden gelme alışkanlığını tekrarlayarak sağlarız.
Bolluk yağdı. Bereket yağdı. Şans yağdı. Kısmet yağdı. Gökten de, bir tek ona denk gelmedi zannetti. Kafama düşmedikten sonra istemem diyerek elinin tersiyle itti. Olanakları itti. Olması muhtemellerin uzağından geçti. Atması gereken adımlardan sakındı. Yapması gerekenlerin bir basamak öncesinden vazgeçti ve geri döndü. İnancı olmazdı. Beklentisi olmazdı. Yaşadığı olmaz oldu. Ver yansın etti sonra, “Olmaz…
Kendine gaddar olanın, Başkasına insaflı olmasını dileyemezsin. Zulmeden benliği bu gün kendine acımayanın, Yarın sana acıyacağına bir türlü inanamazsın.
Kim olursak olalım. Aynı gökyüzünün altında. Aynı denizin kıyısında. Aynı torağın üzerinde. Birbirine çokta uzak olmayan bir hayatı yaşarız. Paylaşamadıklarımız ve kendimizin sandıklarımız, Saçmalıklarımız, Acılarımız, Sevinçlerimiz, … Bir de tek başımıza kullandığımız emanet zamanımızı kullanırız. Savursakta biter, pintice kullansakta yine de biter. Yanımıza kalmayacaklarla, Kalıcı olarak sahibi olamayacaklarımızla kavgamız sürer gider. Anlamsızlığı anlamlı kılacağını sandıklarımızla…
Adacıklarında yaşar. Bu adalarda benzerleri birlikte yaşar. Bir inanış ve destekçileri. Bir duygu ve yandaşları. Bir düşünce ve ispatları. Üstelik her birinden pek çok adacık olur. Her birindekiler zemine basar. Ancak adacıklar, zeminsiz ve onları doğuran ana karadan uzakta yaşar.
Bir kalbi olduğunu, kırıldığında. Bir hayatı olduğunu ,yıkıldığında anlarlar. Kaybetmek hatırlatır insanlara sahip olduklarını. ?Ayrılıklar, ?özlemler, ?kaybedişler, ?olduğundan eksilenlerle, şöyle bir sirkelenir ve kendine çeki düzen verir insanlar. Sebepsiz yaşanmaz yaşananlar. Nedensiz olmaz, olmuş olanlar. Hele ki anlamsız… İşte o hiç mi hiç değildir.
Yıldızlara yolculuk için gerekli iki şey var. ?Burayı bulmak ⭐️Bu yolda yürümek ☄️Hiç bir hayalimiz ulaşılmaz değildir. Sadece yöntemi ve şekli düşündüğümüzden biraz farklı olabilir. ?Yıldızlı geceler bitmeyen hayaller bizlerle olsun. İyi geceler