İletişime kapanmış birisiyle iletişim kuramazsınız. Bazen iletişim kanallarının açılmasını beklemek gerekir. Uygun bir anı, zamanı vardır. İletişimin kapanmasında ve sonlanmasında payımız vardır kimi zaman. Söylediğimiz, yaptığımız, bir mimiğimiz, tavrımız, pozisyonumuz, kimliğimiz kişinin bizimle iletişimi sonlandırmasına neden olmuştur. Kendisinden kaynaklanan sebeplere bağlıdır bazen de. Yaralıdır o konuda. Rahatsız oluyordur. Tercihi dışında ve uzağında kalmaktır. Kendine has…
İş işten geçtikten sonra, Filmi başa sarmayı dileriz. Tek mesele, Hayatımızın bir kurgu olmayışıdır. Yaşam sadece ileri uzanır. Geriye gidebilen duygular, düşünceler ve onlardan oluşan deneyimler dünyamızdır. Yeterli deneyime sahip olmadığımız konularda geçmişimiz, bizi bu günümüzde desteklemekte yetersiz kalabilir. Tabi ki ileri de, bu an da deneyimlerimiz arasında yer alacaktır. Ancak o gün, bu gün…
Ne yapsak olmaz, Tutturamayız bir türlü doğru tavrı oluşturmayı. Beklentimizin gerçekleşmemesine bir türlü inanamayız. Eğilir bükülürüz, olmaz. Zorlarız, olmaz. Çırpınırız, olmaz. Ne yapsak, olmaz. Anlayamayız olmamasını. Kızarız ve savurup fırlatırız. -Aman beee ???☹️ olmazsan olma, diyerek. İşte farkındalık ?Olmamasının nedenine, ?Bunda bizim payımıza ne düştüğüne, ?Bizim dışımızda nelerin etkili olmuş olabileceğine, ?Olmamasının hayrına, ?Olması için…
Tam boğazından tuttum. Kafasına bastırıyordum donmuş kalmışım işte. – yapma ya… – nerde oluyor anlattığın bu olay abi? Söylemedim mi? Pompei’liyim ben. ? ?????? Geçmişin hikayesi geçmişte kalır. Bu günse her daim aktif olarak yaşanır. Geçmişe tutunmayı bırakmak ve işimize bakmak bazen yerli yerinde olur.
En büyük ayıp, insan ayıplamaktır. * kınamak, * eleştirmek, * yargılamak. Bu üç kardeş, bir başkası için, bir araya gelip, dedikodu yapacaktır. Hem de onlara zararı olmayan kişiler için bunu yapacaktır. Bu bir tür kötülüktür, Bu bir tür acımasızlıktır, Bir tür hazımsızlık, Bir yönüyle, şeytani bir yakınlıktır.
Bazı insanlar farklıdır. Doğal olan da budur. Farklı olmak utanılacak bir şey değildir. Bu sadece farklı olmaktır. Sırf farklıyız diye benzemeye çalışmak anlamsız. Bunun yerine kendimizi olduğumuz gibi kabul ederek başlamalıyız. Üstelik kendimizken de diğer insanlarla uyum içinde yaşamayı kesinlikle başarabiliriz. Gerçekte farklıyken diğer insanlarla aynıymış gibi yapmamız bizi mutsuz eder. Üstelik bu anlamsızda bir…
Konuşamazlar fakat anlarlar. Kendi anladıkları lisanda da yanıt verirler. Onlarında duyguları, korkuları, sevinçleri ve hüzünleri olur. İletişim kurarlar çevreleri ile. Koşullara uyum sağlarlar. Öğrenirler. Severler, sevmezler. Güvenir ve güvenmezler. Kimlik ve karakterleri vardır üstelik. Hem de kendi türleri içinde bile onları diğerlerinden ayırır. Tüm eksikliklerine rağmen bazı özellikleri ile çoğu insana üstün gelecek kadar özeldir…
Olmayan soruların cevapları aranıyor. Onlar, yüzlerce yıl öncesinde olduğu gibi keşfedilmemiş kara parçaları kadar varlar. Orada oldukları bilinmediği için belki de, onları aramak düşünülmemiş bile olabilir. Bu durumdan da bir o kadar güvendeler üstelik. İnsanlık için büyük keşifler var şüphesiz ve bunlar gerçekten önemli. Bir insan için, özellikle insanın kendisi için keşfedilecek hiç bir şeyinin…
Büyümek bir hacim işi. Sahibi olduğumuz her şeyin bir enerjisi var. Öncesinde de bir çok yazıda söylediğimiz gibi, kuantum düşünce ve bu bakış açısı her şeyin bir enerji olduğuna bağlanıyor bir noktada. Bu yüzden yaşayan bir insan olarak, onu kapsayabilecek taşıyabilecek hacme sahip olmak zorunda kalıyorsun. Bu hacim kimliğin olabiliyor. Bu hacim duygusal kapasiten olabiliyor.…
Lafı dolandırmadan, karıştırmadan ve uzatmadan, olduğu gibi, içinden geldiği ve hissettiğin şekilde. Söylemek, samimiyetinin kanıtıdır. Bu samimiyet denen şey, insanın kendisi ile ilgilidir. Psikolojide “saptırma temas biçimi” denen bir iletişim şekli var, bilmem biliyorsun. Hah işte, bu onun bir parçası. Üstelikte bunu kullanan çok sayıda insan var. Bilir misin bilmem ama bu temas biçiminde takılı…