Ve katılaşmış dünya insanı, bunlardan nefret eder. Zarafeti, basitlik. İnceliği, zayıflık. Sevgiyi, saflık. Neşeyi, kontrolsüzlük zanneder. En çok ihtiyaç duyduklarını düşünmeden yok eder, tıpkı doğa gibi. Olduğu gibi kabul edememek insanın cehennemlerinden birisidir. Kendi gerçekliği ve doğruluğuna hadsizce bağlıdır insan. Bu bağlılığı onu diğer canlıların varlığından üstün sanmasına ve onları kendi olduğuna dönüştürmeye çalışmasıyla sonuçlanır.…
Üç hikayeden biridir tüm hikayeler. Sorarsan her birine “benim aşkım gerçek aşktı” der.
Olanlar ve olacak olanlar elimizde olmayabilir. Ama ne olacağımız ve nerede duracağımız bizim elimizdedir. Belki bir dalgakıran oluruz, belki de bir kum tanesi.
Hani ertelediğimiz ve kendimizi hazır hissetmediğimiz hamleleri yapmayız ya. Bir tereddütün sıkılmış parmaklarının arasından çıkmayı başarana kadar fırsat anları kaçar ya. Tüh.. deyiveririz. TÜH…
Günün imkanları günün dertleriyle geliyor. Hayatlar basitken dertler sıradan. Dertler sıradanken baş etmek olağan oluyor. Durmak yok bugün. Devrin hızı durmaya zaman tanımayacak kadar hızlı. Giderken atlamaya izin vermeyecek kadar korkutucu. Yorulamıyor kimse. Duramıyor, ara veremiyor, bırakamıyor ve soluklanacak zaman yok. Ve insanlar yorgun. Ve insanlar bıkkın. Yeninin yeni dertleri ve buna mecbur hissedişleri sürüp…
İncelik ve sanatsal zevklerden yoksun insan , düşünemeyen insandır.
Sahiplendiğin her bir çok fazladan sonra, kalan boşluğa çok az başka şey sığar. Olanların, olmayanlarına neden olur. Denge, herşeyini koyduğun kefeye eğik olur. Aşırılık, abartı, saplantı, dengesiz ve plansız hayat. Sahip olduklarının yanında mahrum kaldıklarının ağırlığını da omuzlarında taşır.
Fanus… İçindekini kapalı tutmaya yarayan, hava su ile bağını kopartan. Nereyedeyse tüm dış etmenlerden bağımsız ve kontrollü alan. Yalıtılmışlık, tükenmektir gerçek anlamıyla. Yalıtılmış ve tam kapalı bir alana konulmuş her şey yok olur. Hele birlikte tükenmek, bir başka şeye dönüşmek arzusu, o bambaşka birşeydir. Olduğunda eksiklik bulanın, olacağına adanmışlığı için kendinde feda edilmişlik barındırır. 🎎Bir…
Alışmamış ise insan, Olmaz, durmaz, yakışmaz üzerine. Zorluktan, huzursuzluktan, çatışmadan, gerilimden beslenir. Eğrelti, olan değildir. Eğrelti ,üzerine olmayan-bedenine uymayandır. Bazı şeyler insana bir gömlek büyük gelir. Ona önce sığmak gerekir.
Takıldı Çapası En Derinde Özgürlüğü yaşamak için denize açıldı. Açık denizlerde bir yerlerde saldı çapayı derinlere. Biraz durdu, eğlendi olduğu yerde. Derken gitme zamanı geldi, asıldı çapaya. Çapa gelmez, tekne gitmez oldu. Anladı o zaman, Çapa bir batığa takılmıştı. Dalmak olmazdı, su derin. Çekmek işe yaramazdı, çapa takılmış. Kalmak olmazdı, fırtınası var denizin. Gitmek olmazdı,…