Cehenneme Kadar
Yolun var dediğinde, “Nereye kadar yolum var?” diyemedim. Cevabını bildiğimden soramadım. Sormak anlamsız olduğundan soramadım. Layık olduğum yere gönderildiğim için belki de, sormaya gerek duyamadım.
Bezdim
Yazasım yok, konuşasım yok, anlatasım yok, görüşesim yok, Bezmişim ben, yaşayasım yok. Sevesim yok, gülesim yok, ağlayasım yok, üzülesim yok, Bezmişim ben, bezmeye bile isteğim yok. Küsmedim, kızmadım, yorulmadım… Sebebim yok. Bezmişim ben, bunun için bir gerekçeye ihtiyacım yok. Hedeflerim olmuştu bir zamanlar. Vardıklarım oldu. Ulaşamadıklarım oldu. Hayallerim olmuştu bir zamanlar. Gerçekleşenleri oldu. Gerçekleşmeyenleri oldu.…
Nefes Alın
Nefes alın, Nefes aldırın insanlara. Nefes aldırın insanlara. Nefes alın dünyanızda. Soluksuz bırakmayın kendinizi. Kendinizde kendinize, soluklanmaya ve soluk almaya izin vesin. İzin verin insanlar nefes alsınlar. İzin verin siz nefes alın. Canlık ve canlı kalmak için yaşamın nefese ve alana ihtiyacı var. Bir yaşamda olmak, birlikte olmak, bir hayata iki kişi birlikte sıkışmak değil…
Duymuyor Beni
Türkçe biliyor, İngilizce biliyor. İtalyaca, Ruça biliyor. Senin dilinden anlamıyor. “Bana mı dedin? Ne demiştin? Duymamışım. Dinlememişim. Anlamamışım. Bana ne.” Diyor… Öyle her önüne gelenin anlamasını, dinlemesini istemiyor ki. Birinin, sadece birisinin onu duymasına ihtiyaç duyuyor. O birisi de onu duymadığında dinlemediğinde sarsılıp yara alıyor. O birisini arayıp. O birisi olduğuna inandığımıza anlatıyoruz bizde. O…
Kendinin Olmayan
Kendinin olmayan çiçekleri sevmedi. Kendinin olmayan ağaçları sevmedi. kendinin olmayan hayvanları sevmedi. Kendinin olmayan çocukları sevmedi. Kendinin olmayan kadınları , adamları sevmedi. Sevmedi insanları. Sahip olamayacaklarının hepsinden birden nefret etti. Sahip olduklarına baktı… Çiçeklerine, hayvanlarına, çocuklarına, eşlerine, dostlarına. Onları ne kadar sevebilirdi. Sevmesini yarım yamalak bilen, üstelik duygusunda arızalı bir insan sahip olduklarını ne kadar…
Kan ve Gül
Kan ve gül Gül ve diken Sevgim ve sen Diyerek bizleri içine alan şarkıda olduğu gibi, ilişkilerin ikili yapısı tatlı ve acı yönleriyle farklı duyguları, aynı anda bize yaşatacağından bahsetmektedir. Hiç bir duygu yalın olmayacak ve zıddı olmadan yükselemeyecektir. İhtiras kelimesi bile tutkulu olduğu kadar acılı ve karmaşık bir zincirin halkalarını anlatacaktır. Çok olan her…
Kırık Kalpler
Bir kalbi olduğunu, kırıldığında. Bir hayatı olduğunu ,yıkıldığında anlarlar. Kaybetmek hatırlatır insanlara sahip olduklarını. ?Ayrılıklar, ?özlemler, ?kaybedişler, ?olduğundan eksilenlerle, şöyle bir sirkelenir ve kendine çeki düzen verir insanlar. Sebepsiz yaşanmaz yaşananlar. Nedensiz olmaz, olmuş olanlar. Hele ki anlamsız… İşte o hiç mi hiç değildir.
Yaralanmış İlişkiler
Yaralanmış ilişkilerin, yara almış insanları oldu. İlişkileri can kaybetti İnsanları, kan kaybetti. Kesiklerinden sızan sevgileri Kalplerini kuru bıraktı. Çorak topraklar kadar kuru. Yıkık binalar gibi harabe. Ve kaybetmişler kadar kızgın bitti. Yeniden başlamak, yeniden dirilmek kadar zordu. Ölmek kadar zor Ve hatta daha da zor, Doğmak kadar zor… Yağmuru bekledi. Karı bekledi. Kızgın sıcağı bekledi.…
Kendisine Emanet
İnsanın varlığı kendisine emanet. Biz bu varlığın sorumlusu, sahibi ya da yüklenicisi olmayız. Biz derken, bizden bahis; Varlığın dışında olanların tümünü. * Burada bahsedilen bizler, Kendine ihanet edenin, bize farklı olmayacağının da en fazla farkında olanlar oluruz. * Kişinin kendine olan zulmü ne kadar fazla ise, başkalarına da aynı oranda acımasız olabileceğini biliriz. * Kendini…
Aşk ve Sonrası
Aşkolsun, Aşk olsun, Aşık olsun. Aşık olunsun, Aşka kurban olunsun, Döneminden sonra… Bulanlar, bulamayanlar, bulup da kaybedenler, inananlar, inanmayanlar, inancını ve verdiği önemi kaybedenler, anlayanlar, anlamayanlar, bir de buna zamanı olmayanlar oldu. Aşka tutunup, insandaki aşka saplanıp. Aynı zamanda onu tamamlamayı, ona doymayı başaramayanları oldu. Kimileri değişime uğradı. Aşkın şekli değişti içlerinde. Kendine, İnancına, İşine,…