Sensiz sevdaların adamıyım ben. Anlamaya çalışmadım, Duymadım, belki de candan dinlemedim, Tanımaya çalışmadım, Görmeye uğraşmadım ki hiç seni. Sevdama sevdalıyım ben, Aşkıma aşık, Aşığıma hayran. Tanımaya çalışmadım ki hiç seni. Sevgi adamıyım ben aslında. Sen, ben fark etmez. Duyguma sevdalıyım özünde. Sen durmuşsun tam da o an önümde. Duymaya, dinlememişim ki hiç seni.
İki dünya kavuşsa biz yine de kavuşamayız durumlarında. İmkansıza duyulan aşk vardır. Kavuşmak son iken, engellenmek savaştır. Hedef sahibi olmaktan ötedir bu durum, imkansıza kafa tutmaktır. Kendimizle savaşmak zorken, kaderimizle daha savaşmak kolaydır. Kaybettiğimizde bizden daha güçlü birine kaybetmiş olur. Kazandığımızda kendimizi büyük bir başarıya imza atmış kabul ederiz. O zaman imkansızla savaşmak gururlu bir…
Bugün gelenleri, dün gidenlerin yanına koydum. Kolay elde edilenleri, kolay kaybedenlerin yanına koydum. Haydan gelenleri, huya gidenlere dağıttım. Bir de baktım, bir tek ben kalmışım.
Hep yanında olamamak kadar büyük bir sorun da, Hep yanında olmadan duramamaktır. Yalnızlık ve kişiye ait yalıtılmış boşluk ihtiyacını yabana atmayın. Birilerinin varlığı önemlidir. Lakin bizim varlığımızın yaşamasına izin verdiği taktirde. İç içe aşırı geçmiş ilişkilerde birey olma sınırları kaybolur. Bu durum bireylerin yok olmasına ve tek bir ilişki düzlemine sığmaya çalışan fakat sığamayan iki…
Sessiz vedaların çınlaması kaldı kulaklarımda. Bu sağır eden sessizliğin bıraktığı bir yara. Duymadıklarımın kulak zarına verdiği bir hasar. Duymak istiyor insan, mutlaka. Bir kelime ile dahi olsa, “Elveda”…
“Severler güzeli genç ise, zarım gelir pencüse” Zarlar gençliğine atılır ise sevilmek için hep gelmen gerekir pencüse (5:3). İlişkilerimizle kumar oynamak onu belki daha heyecanlı tutar. Ama kumarda kazanılan kumarda bırakılır. Masadan en sonunda genelde cepler boş kalkılır.
İlişkide ve iletişimde olduğunuz insanların karekteri ve kimler olduğu her zaman önemlidir. Kim olduğumuz kiminle olduğumuzu, Kiminle olduğumuz da kim olduğumuzu belirler. Haydi kolay gelsin.
Daha çabuk solacağını bilerek kopartırız ya çiçekleri. Daha da diyecek bir başka şey yok.
Bir kızın olsun istersin, bir de oğlun. Bir eşin, başını sokacak bir de çatın. Bir de sofranda kaynayan tencerenin dumanı tütsün onu istersin. Birazcık huzur, bir fazla sağlık, azıcık da mutluluk Çok mu şey istedim dersin. Haşa ve asla… Bilirsin dünya senin olsa da, aslında ihtiyacın olanların hepsi bundan ibaret.
Her şey bulanıkken o netleşti. Kayboldu nesneler, hepsi onda bütünleşti. Anlam bile onsuz anlamsız. Yemek bile onsuz tatsızdı. Mantık durdu, akıl tutuldu. Dünya durdu. O durdu. O merkez, bakışları ekseni, ben uydusu oldum. Bulutlar yere indi. Yer ayakların altından çekildi. Uykular haram, sabahlar özlem. Gözler arar, kulaklar dinler, eller özler oldu. O dedim. O yazılı.…