Sıradan olmanın utancıyla yaşmaktansa, farklı olmanın dışlanmışlığına razı oldu. Evet, yanlış anlamadınız… sıradan olmanın utancı!.. Kendini ispat edememiş olmaktan, kaybolmaktan, gözükmez olmaktan, korkmaktan, yetersizlikten, başarısızlık olarak gördüğü sıradanlıktan, utanç duymaktan korkuyordu. Tepki verdi hepsine. Ayaklandı içinde. Bir isyandı başladı, önlenemez. Bir kavga içindeki, bastırılamaz.
Bir olmanın, tek olmaktan farklı olduğunu anlayacaksın. Bir olmanın aynı olmak demek olmadığını iyi bileceksin. Akıllanacaksın, yolu yok. Birlikte olmak ne demektir. Önce bunu adam gibi öğreneceksin. Çöplük etmeyeceksin ilişkini. Çöp etmeyeceksin, ne kendini ne de sevdiğini.
Her türlü insandan, Bin türlü hayat dinlersin. Yine de o anda bir insanı izlersin. Bir diğeriyle ölçmezsin hiç birini. Her birini ayrı ayrı dinlersin. Tekrar değildir, Benzer değildir, Ezber değildir hiç biri. Sen değildir, Ben değildir, Biz değildir hiçbiri. Her birini kendi gerçeğinde izlersin.
Yüksek binalar, Uzun insanlar, Benzer yaşamlar.
Efendime söyleyeyim, gene o günlerden birisiydi. Hani öncekinin aynısı olanlardan. Bir önceki güne benzeyenlerden, Sıradan bildik günlerdendi özetle. Bu günümü anlattığımda yılımı özetleyeceğimi düşündüm. İşte bu sıktı canımı. 365 kez yaşayıp, üstüne birde bunu anlatmak rahatsız ediciydi aslında. ******* Düzenli huzur, istikrarlı bir yaşam bu nedenle belkide üstünde durmamıştı. “Tekrar edemem günü bir kez daha”,…
Belirli dönemlerde insanlar benzer şeyleri yaşar. Deyin ki buna astroloji , mevsimsel , toplumsal… ne derseniz onu deyin artık. Şu dönem sıklaşan, fazlasıyla görülen benzerlikler var. Bu günler sabırla umutla hayatlarının dengeye gireceği umuduyla verilen mücadelelerde tükenmişlerin biriktiği bir dönem. Umutların yerini umutsuzluk. Sabrın yerini vazgeçmişlik. Hayallerin yerini elindekileri koruyabilme kaygıları almış. Enerjiler düşük, düşünceler…
Kendi suyunda demlenen insan. Hayatının rengi senin rengin olacak. Kendi tadın da bir hayat yaşanacak. Yaşama ne verdiğin, onda ne bulduğunla aynı olacak.
Onlardan kusursuz olmalarını bekliyoruz ya. Yanlışlar yapıyorlar, kusurlu tavırlarıyla bize bir şeyler yaşatıyorlar ya. Hani eksik bıraktıkları oluyor. Bir de ısrarla düzeltmedikleri. Bu da yapılır mı, bunu nasıl yaptı diyoruz bir zaman sonra. Anne babalarımız, aile bireylerimiz, kardeşlerimiz, eşlerimiz, arkadaşlarımız dan bekliyoruz. Özenmelerini istiyoruz; Kendilerine kimliklerine yaklaşımlarına ilişkilerine ve yakın olduklarına, bizlere. Bunu istisnasız ve…
Çocukluğunda annesi ve babası görsün anlasın kabul etsin ve onaylasın istedi. Gençliğinde vazgeçti onlardan, arkadaşlarından bunu istedi. Yetişkin hayatında eşinden bekleyebileceğini düşündü, bulamadığını onda bulmayı diledi. Yaşlandığında da bunu çocuklarından alabileceğini sandı. Alamamak ve aradığını bulamakla ilgili bir sorunun sahibi isek bu açmaz tüm yaşamımıza, alamamak ve bulamamak düzleminde bir ip gibi dizilir. Sadece hayatımız…
Tenceredeki kurbağa -biyoloji deneyi- Bir kubağayı kaynar suya atarsan yandığını hisseder ve atlayıp tencereden çıkar. Bir kurbağayı normal suya atar, hafif hafif sıcalığı arttırarak kaynatırsan da farkına varmadan pişer. Hayatımız boyunca çok sayıda aşçıyla muhattap olur ve onların varlığının yakınlarında yaşarız. ?Nelere inandırıldığımız. ?Nelere razı olduğumuz. ??♀️Ve ne kadar farkında yaşadığımız. İşte ; ?felsefe suyun…