Zorunluluk… Daha iyi bir seçeneğe sahip olmamak, Başka seçeneği olmamak, Başka ne yapabileceğini bilmemek, Yoklar, eksikler ve bilinmeyenlerin içinde hapis kalmak. Mecburiyete mahkum olmuşların cezası kolayla bitmez. Çıkışlar gözükmez, Umutları sahte, İnançları kağıttan evler gibi, Esen her rüzgarda yıkılır.
Çocukluğunda annesi ve babası görsün anlasın kabul etsin ve onaylasın istedi. Gençliğinde vazgeçti onlardan, arkadaşlarından bunu istedi. Yetişkin hayatında eşinden bekleyebileceğini düşündü, bulamadığını onda bulmayı diledi. Yaşlandığında da bunu çocuklarından alabileceğini sandı. Alamamak ve aradığını bulamakla ilgili bir sorunun sahibi isek bu açmaz tüm yaşamımıza, alamamak ve bulamamak düzleminde bir ip gibi dizilir. Sadece hayatımız…
Fark etmekle Fark etmemek Arasındaki çizgi Fark edilenden incedir. **** – Tereddütlü olunan, – Sezinlenen ama açıklanamayan, – Fark edilmese de olumsuzlarına maruz kalınan. – Değiştirilemeyen, – İçinden uzun süre çıkılamayan. – Yıpranmaya başladığımız. – İçimizdeki huzursuzluğunu gideremediğimiz … Duygu, düşünce, davranış, olayları yaşayan için artık, farklı bir bakış açısına ulaşmak zorunluluktur. Pek çok şeyi…
Yaşam yalın kaybedişlerin ve sadece kazanışları var olduğu bir alan değildir. Birlikte hüküm süren hanedanlık, sürekli iniş ve çıkışların yaşanmasına olanak sağlayacak imkanlarla doludur. Belirsizlik korku yaratır. Bu korku da olmak zorundadır aslında. Hareket etme dürtüsünün bir tabana ihtiyacı olur. Her zaman zaferler motive etmez insanı. Kayıplar yada kaybetme ihtimallerinin korkusu da bir motivasyon kaynağı…
Yaşadığını hissetmenin en güzel yolu, hayatı olduğu gibi yaşamaktır. Düşünceden, kaygıdan, hayalden, planlamadan haricen canlı nefes alan ve her anı hayatla dolu olan… Sürmekte olan yaşam vardır. Sadece katılman gerekir. Gerekenler, mecburiyetler ve paylarından oluşur. Payına düşeni, gerektiği gibi yapmazsan, bir gün mecburen yapmak zorunda kalacağın yaşam; Bizlerin, ona gönüllü katılmasını diler. Bu öyle bir…
Yaşayışı içerisinde farklı duruş ve kimlikleri sergilemek zorunda kalan kişilerin rol kimlikleri arasındaki birbirine geçiş zorunlulukları, zaman içerisinde karışıklık ve karmaşa hisleri içerisinde insanı yorgun düşürür. Gerçekliğin sorgulanır olmasına neden olan esas durum, kendi içerisinde tutarlı ve kesin olan gerçek kimlik ve tavırda istikrarlı kalamamanın uzantısıdır. Bu yaşayışı benimseyen insan kendisinden bildiği rolleri arasındaki gerçek…
Zamanının ötesinde yazayım dedim. Fazla ileri gitmişim geri dönmek epey zaman aldı. 🙂 Çağ bilgi çağı. Bilgi var da, kullanan yok. Kullanan var da, anlayan yok. Anlayan var da, kıymet bilen yok. Kıymet bilen var da, biligi veren yok. Bilgi veren var da, ortada vermeye değer bilgi yok. Boş işler bunlar… Dolu işlerle uğraşan yok.…