Tutunacak tutamaklar, Dayanacak dayanaklar. İspatlar, nedenler, sebepler ve gerekçelerden zaman kaldığında içine bakmalı insan. Olduğunu sandığı kişi mi hala? Kalp öyledir ki, kirini sahibine göstermez. Kirlendiğini onu taşıyan genellikle hiç bilmez.
Karar konusu geçti dün arada. Kararsızlıktı aslında. Hem de karar alma becerisinde güçlü bir geçmişe sahip, cesareti ve özgüveni olan birisinde. Mevcut tanımlara aykırı oluşu dikkatimi geçti. Hemen uyandım mevzuyu. Mesele karar alamamak değildi aslında. Aldığı kararlarla birlikte, seçmediklerinden vazgeçememekti. Hepsini birden istemekte takılmıştı. Geçmişinde en doğru seçimleri yapmış olmak düşüncesiyle birlikte, bunun o zamanın…
Giderken baktım ileriye. Bir ben, benden gidiyor önde. Seslendim, gücüm yettiğince. Seslendim, sesim gittiğince. “Benden ön giden ben, senden önce giden sen var mı senin önünde?” Anladı beni, cevapladı sesi yettiğince. ” Ben senim ve sonsuz sayıdaki ben ile önümde gidenim. Bir o kadar benle, beni takip edenim” Sıkışmış zamana, bir ben bir zaman dilimindeki…
Çekilen acılar mı olgunlaştırır insanı sadece. Çekilen açılardan, alınan derslerle mi olgunlaşır yoksa insan. Bilinçlenmedikçe, sadece tekrarına dayanabilir olur aslında. Durmadan bir kez daha yaşar, yaşar… Aksi, bilinçlendikçe olur. Olgunlaşır ve bir daha yaşamamak için şekillendirir kendisini.
Avcı avlanmasını öğrenirken, av kendini korumasını öğrenir. Sonra bir bakmışsın ava giden avlanıvermiş.
Sevmesini bilen insan, nefretini uzun soluklu sürdüremez. Nefretinden kurtulamayan insan da sevgiyi doğru şekilde sahiplenemez. Bu ikisi aynı kişide, birlikte hayatta kalmayan iki başka duygudur. Sevgi ve nefret. Biri her daim diğerine galip gelir. Ve kaybeden terk eder o kişiyi.
“Uzaklara bakıp, bir yerlere dalıp giderken bana mı sordun. Şimdi ben geldim diyorsun.” Bir yerde olup da, orada olmadığımız zamanlarda yalnız bırakırız yanımızdakini. Üstelik en kötü şekilde. Beden orada, ruh başka bir yerdedir. Yanımızdaki ruhsuz bedeni olan dostunu yalnız bırakamaz. Ama onunla da olmadığının farkında olur ve acı çeker.
Fiziği bozuk adam, kimyası bozuk bir kadınla evlendi. Sonra onları edebiyatı kötü evlatları oldu. 😀😀😀😀 Uyumsuz evliliklerden çocuklar da zarar görür. Bir seçim üç şeyle ilgilidir en azından. Siz, seçiminiz ve çocuğunuz.
Bir ben mi doğruyum, dedi doğrusal çizgi çembere. Çember cevap verdi. – Bana göre sen doğru değil, teğetsin. 😊😊😊😊 Soru, kime göre? Doğruluk, her zaman doğrusallık değil, kimisine göre. Birisinin doğrusu, herkesin doğrusu demek değil buna göre.
Geçmişlerindeki sahteliklerine düşman olmuş insanlar. Bugün ki sahtelikleriyle. Çark etmişlerin çarkları laçka olmuş. Oturmaz olmuş kimlikler, sahipsiz kalmış özgün fikirler.