Endemik türler, Hani bir bölgeye has yaşam canlıları. O bölgeden çıkmış, oraya uyumlu, o doğanın bir parçası. Başka toprakta, başka havada, başka bölgede yaşayamazlar. Bir de arsız türler vardır. Ayrık otu gibi yayılırlar toprağa. Her iklimde, her toprakta, her bölgede yaşar ve sadece ürerler. Sardıkları toprakta başka hiçbir canlının kök salmasına, beslenmesine ve yaşamasına izin…
Hepsi bu dünyada bir parçacık “yeri olsun” diye. Sıkışmak kenarına, haysiyetsizce ve hak etmediğine. Gereksiz ve önemsiz olduğu metrekaresine sımsıkı tutunmak arsızca. Yer işgal etmek ve her ne pahasına olursa olsun orada kalmak kayıtsızca. İnandığından değil. Kendisi için bir başka alternatif bulamadığından. İnancının ve varlık değerinin, o metrekareden çok daha değersiz oluşundan ya da böyle…
“Kalbim sana ait” diyerek sarıldı adam. “Kalbim sana ait” diyerek sarıldı kadın. Değiştiler oracıkta kalplerini. O akşamdan sonra emanet kalpler taşıdı her ikisi. Birinin yaptığından, diğeri kırıldı. Diğerinin yaptığından, öbürü üzüldü. Emanet kalpler bundan çabucak kırıldı.
Ortasında durup bir çember çizeriz çevremize. Güvenlik duvarı, sınırımız, aidiyet, etki ve yaşam alanımız, fikir ve düşüncelerimiz, ideallerimiz ve alışkanlıklarımız… Mahallemiz, çevremiz, grubumuz, yakınlarımız… Koca dünyada bir çember çizer ve onun içinde yaşarız. Çemberlerin ucu olmaz. 360 derecesi kapalı çizimlerdir. Çıkışları yoktur. En azından bizim için yoktur. Sıkışmış hissederiz sonra hayatımızda kendimizi. Sıkışırız da, bir…
Sosyal olabilmek önemli bir ihtiyaç. Sosyal olmanın devamındaki mecburiyette şu ki, sosyal kimliklerin varlığını öz kimliklerle doldurmak. Sanal sosyalleşmelerin kalabalık yalnızlıklara çıkan kısmı da burada işte. Kendinden kopuk, gerçeğinden uzak kabulün derinlerde bir anlamı olmaz ki bu tür bir sosyal onayın. Kimlik olarak kabul edilmemiş olan, sosyal kimliğinin kendisine uzak kısmındaki kabulünü tehlikeye atmaktan korkar…
Sokaklar ıssızlaştığında bilirsiniz ki, sizin de ait olmanız gereken bir yer var. Aidiyet duygusu yalnızlığın tek ilacı. Ona sahip olmaksızın, kalabalık şehirlerin boş sokaklarında yalnız başınıza yürüyor hissi bir sakız yapışır ayakkabının altına. Aidiyet hissi olmadan, insanlar ve kalabalıklar boşluğu almaya yetmez. Garip bir hüzün ve derin bir yalnızlık kol kola girer ruhunun ıssız sokaklarında.…