Öncelikler sıralaması denen bir şey var. ?Kendimiz, ?Eşimiz/sevdiğimiz, ?Çocuklarımız, ?Anne/baba, ?Kardeşler, ?Arkadaşlar, ?Başka insanlar, ?İşimiz, Vd… Diyelim ki kendimizi seçtik. Onun kendi içindeki öncelik sıralaması var bir de. Yani liste uzun. Sıralamada ilk sıralardakiler gelişir. Sonlara kalanlar bozulur. Bu çok adildir. Sağlık, ilişki, kimlik, ekonomi, gelişim… Sonuca gelelim; Seçiminiz özünde ne yaşadığınızın nedenidir.,kişisel gelişim,pskoloji,psikolojisi,
Ruh evine dikkat et. Gönül evine de. Temiz tut onları. İyi bak. İlgilen onlarla. Misafir ettiklerine, Kimleri içeri aldığına ve orada kimlerin yaşadığına. Kim bilir … Bakarsın ki günün birinde, sana bile yer kalmamış İçinde. Benden söylemesi, Dikkat et her zaman kendine.
Tok, açın halinden. Evli, bekarın derdinden. Kimse, kimsenin dilinden anlamaz. Halbuki herkes anlaşılmak ister. Mevcut sıkıntının çözülmesinden bile büyük bir ihtiyaçtır anlaşılmak.
Hani dışın aynıdır da, için yorgundur. Hani her şey normaldir de, normalinde hissetmezsin. Hani sebep yoktur da, Nasıl sorusunu sorarsın kendine. Ne, nasıl ? gelir peşinden. Bir bakmışsın, sebebini bilmediğin huzursuzluğunla baş-başa kalmışsın. Olur böyle zamanlar. Kendini bir nehirde yüzen yaprağın üstünde sürükleniyor hissedersin. Olur öyle şeyler.
Ardışık niyetlerin varlığını anlamak genellikle çok hızlıdır. Ancak bunların varlığını kabul edebilecek deneyime varmak o işte çok yavaş oluşur. Hislerimize güvenmeyi öğrenene kadar onları izlemek ve anlamlarına güven geliştirmek gerekir. Yani bir başka lisanı duyabiliyor olmak gerekir. Tek bir kelime üzerinden gelmez algısal hisler. Size yönelmiş bir zihnin düşünce hızında ilerleyen düşüncelerin uğultusunun arasından belirgin…
Öyle benlikler ürettik ki, Ya boylarından onlarca metre uzundular. Ya da olduklarından onlarca santim kısalardı. Buna mecbur kıldık insanları. Başarılıları cezalandırdık, Başarısızları gururlandırdık. Buna eşitlik dedik. Bunu denge zannettik. Öyle zannetti onlarda. Ne yapsınlar çok duyduklarına inanmak zorundaydılar. Onlara yüklenen elbiselere girmek zorundaydılar. İşlerine de öyle geldi. Onlarda öyle yaptı. Giydiler elbiselerini aralara karıştı. İşimiz…
Kendi suyunda demlenen insan. Hayatının rengi senin rengin olacak. Kendi tadın da bir hayat yaşanacak. Yaşama ne verdiğin, onda ne bulduğunla aynı olacak.
Başka insanlar üzerinde nasıl bir etki bırakıyorsunuz? Bunu en iyi gözlemleme alanı yapılan çalışmalardır. Buna psikolojide şimdi ve burada denir. Yani çalışma esnasında benim üzerimde nasıl bir etki bırakıyorsanız. Bana nasıl hissettiriyorsanız. Diğer insanlara da böyle bir etki bırakırsınız. Çalışmalar büyük bir hayatın, abartılı ve hızlandırılmış haliyle tiyatrosunun oynandığı sıkıştırılmış simülasyonlardır. Kendinizi güvenli alanlarda test…
İşimiz yaşamımızın; uzantısı mı tamamlayıcısı mı kaynağı mı eşlikçisi mi yardımcısı mı kendisi mi anlamı mı ispatlayıcısı mı bütünleşen mi sonucu mu ?????????? En azından günümüzün 8 saatini verdiğimiz işimizle kurduğumuz ilişkimiz hayatımızın merkezinde çoğu zaman. İşimiz ve biz iç içe geçmiş bir yaşamı sürüyoruz. İş derken öğrencilik de bir iş, ev hanımlığı da, çocuk…
Verilmiş her yaşam bir kıvılcım gibi parlar ve söner. Kimi kıvılcımlar alev olur yangın çıkartır. Kimi kıvılcımlar, başka kıvılcımlar yaratır. Bazısı sadece çevresini aydınlatır. Bazısı da gören oldumu diyemeden sonlanır. Pek çok insan fener olmak ister. Yıldızlar gibi parlamaktan bahseder. Hayaller güzeldir. Ateş böcekleri de böyledir. Onlar da büyük ihtimal, bir günleri daha olsun ister.…