Coşmuş akşamüstünün sakinliğinde henüz hiç bir şeyin bitmediğini, yaşamaya aşkla bağlanman gerektiğini, içinde ve burada olmaktan mutlu olduğunu hissettiğin bu resimdeki kendini bulman dileğimi kabul et lütfen. Ya da bakıp geç, İçine girme. İçine alma. Bir anlam çıkartma. Hiç bir şey de hissetme.
Ilımlı ve sakin kalamazsın ki. Yumuşak köşeli, hassas duygulu ve zarif bir insan olamazsın ki. İzin vermezler. İzin almazlar. Seni saymazlar. Ve sen üzülürsün, Ve sen kırılırsın, Ve sen değişirsin istemeden. Zordur fırtınalı hayatların kıtısın da fidan olmak. Eğilirsin, bükülürsün ve kırılmamak için sertleşip katılaşırsın. Kalamazsın, olamazsın… Doğrusu bu olsa da, sen sen olarak yaşayamazsın.
Hayaline esir olmak diye bir şey var. O da, hayalindeki gibi olmasını çok istemekle ilgili. İstediğine bağımlı gibi tutunup kalmak ve orada esareti yaşamakla alakalı. Bunların tamamı da, gerçeğiyle alakasız olmakla sonlanmış olmalı. Hayalinde esir olmak diye gerçekten bir şey var.
Hayalleri umutları ve ümitleri olan gençlerin gittikleri yarınlar renkli olur. Canlı ve korkusuz olurlar. Hırslı ve azimli yol alırlar. İşte onlar herkesin güzel yarınlar için umudu olurlar. Yeter ki onlar yarınlarını renkli görebilsinler. Yeter ki hayatın herkese eşit ve adil olduğuna inanabilsinler. ?????
Alıp başımı gidesim gelir. Şapka nereye ben oraya, Dört bir yana gezesim gelir. Gitmek kolayda, geride bıraktıklarımdan ayrılmak… Esas o kısmı bana zor gelir. Gitmek kendimizle, kalmak sevdiklerimizle ilgili ikiye ayrılan yolların kavşağında durmaktır. Bırakıp gidemezken, kalıp özgürleşemezsin. Dayanmaz yüreğin, Şapkanın altında ezilip gidemezsin.
Sırılsıklam olmuşum… Sıksan, ?canım çıkacak, ?bedenimden dışarı ruhum çıkacak, ?kalbimi karartan acım çıkacak
Garip hisseder kimi zamanlar insan kendini. Ne olduğunu, neden olduğunu bilemez de … Çelişkili ve bir o kadar da gariptir. Açıklamaya, gerekçeye ve farklı olmaya bile tenezzül etmez ya. Gariptir işte, garip.
Karşılarında küçüldüklerine, lanet okuyarak dikildi karşılarına. Bana bakın!.. İyi bakın. Ben varım, burdayım. Ve hep burada olacağım. Siz görene kadar daha büyük afişlerin önüne geçip duracağım. Ben sizi her gün görüyorum. Her zaman görmezden gelemeyeceğim kadar karşımdasınız. Ve ben, siz beni görene kadar burada karşınızda duracağım. ?????? Kendimizden kötü durumdaki insanları görmezden gelemeyiz. Hele ki…
Birden fazla düşüncenin birbirine karışıp kaldığını gördüğüm gözlerinden sonra dudaklarından dökülecek o tek cümleyi duymayı bekleyemezdim, dedi giderken. Yalanda olsa söylemesine razı gelememişti bu sefer. Duymak onu daha fazla kıracaktı artık, hele ki gözlerine baktığında içindekileri gördükten sonra. İşkence gibi olacaktı duyacağı ve inanamayacağı her kelime. Kanmak isteyecek ve kanamayacaktı da kıvranacaktı durmadan kendine ettiği…
Günleri ellerinde yoğurmuş, şimdi dinlenmekte. Kabarmasını beklemekte. Belki yarın pişecek. Devamında yenecek… ?????? Kekinizi kabartın yaşamayı abartın. Şanlı şöhretli, dolu dizgin, hakkını vere vere yaşayın. “Bir kez geldi tam geldi”, desinler. “Buradan bir ….. fırtınası geçti ” diye söz etsinler arkanızdan. İz bırakın, geçtiğiniz yerlere. Eserler bırakın, anılar bırakın.. Ardınızda tebessümle el sallayanlar bırakın. Önünüzde…