Kimin, bir başkasından alınacak akla ihtiyacı var ki? Kimsenin yok !.. Kim kime, bilmediği neyi söyleyebilir ki ? Her şey ortada !.. Kendinin yapamadığı neyi bir başkası yapabilir veya o nasıl yapmasını sağlayabilir ki? Hiçbir şeyi!.. Mümkün olsa o önce yapardı zaten. Egonun patlaması diye buna diyoruz. Ego patlaması…. Devamda ve sürekli olarak, Sahibinin kendi…
Vahşi doğadaki, mutlu bir attım o kırlarda. Ehlileştirmek için bağladıkları ipler beni asi yaptı. Vurmaya çalıştıkları, eyerlerinden, Takmaya çalıştıkları, semerlerinden nefret ettim. Vahşi dediler, ehlileştirmek istediler. Vahşetlerinde bağlamak. Keyiflerinde, tepe-tepe kullanmak istediler. Bu vahşi atı eğitmek/ pardon yanlış oldu… sonuna kadar kullanmak istediler. Ben doğamın dışında iken bir asi oldum.
Bilikte bir hayat sürmenin yolu aynı olmak değildir. Olduğu gibi kabul edebildiklerimizle birlikte huzuru buluruz. Bu değiştirmeye çalışmaktan daha doğal ve çok daha kolaydır.
Bir öncesin de geç kaldığından. Bir sonrasın da, vaktinden erken yol alırsın. Vakti değildir… Geç kaldığın ve erken yol aldığın. Ya zamanı değildir Ya da kısmetin de olan o değildir. Tutmaz, Denk gelmez, Bir nedenden, Bir türlü olmaz. Bir olmaz, Birçok nedenden olmaz. Eğer olacak olan, Olmak için yola çıkmışsa. Önünde hiç bir engel durmaz.…
Avuçlarını açtığında uçtu. Uçtu ve gitti. Bir daha açmadı o günden sonra avuçlarını. Gitmedi de bu seferde. Avuçlarında, havasızlıktan can verdi. O zaman da… o vazgeçti, avuçlarındaki cesedi tutmaktan. Sevdiğimiz canlıları sahiplenmek adına onların canlılıklarını yok etmek, arzulayacağımız bir sonuç olmaz. Bu sevgililerimiz, eşlerimiz, çocuklarımız, çalışanlarımız, sosyal çevremiz, doğamız, beslediğimiz evcil canlılarımız veya saksı çiçeklerimiz…
Bir avucun dolu ip tutar ellerim. İpleri sımsıkı tutar ellerim. Bir ucu ben de. Diğer ucu kimde o iplerin? Sımsıkı tutar ellerim. Ya ellerin bıraktığı iplerle, oynamadan ben neylerim. Kontrolün bizde olduğuna inanmak isteriz. İplerini elimizde sandıklarımızın, hala ipin diğer ucunda olduklarını varsayarız. İplerin diğer ucundan tutmak ve onu bırakmak istemeyenlerle oynadığımız “ipler kimin elinde”…