Kabullenebilme sorunu mu? diye soruyorum kendime. Koşulsuz kabullenmek her şeyin ilacı mı? Sonra cevaplıyorum. Şizofrenik bir hal benimki 😄 Koşulsuz, nedensiz, tümüyle kabullenmişler o zaman neden ilişkilerin içerisinde gittikçe silikleşerek kaybolmak ve yok olmak zorunda kalıyorlar. Koşulsuz kabullenmemeyi seçenlere bakıyorum sonra. Bu mu? diyorum yoksa her şeyin ilacı. Yine manyak gibi kendi kendime cevap veriyorum.…
Varlığında hiç kimseyim. Yokluğunda da ben bir hiçim. Senle, ben olmuyorum. Sensiz de ben, ben olmuyorum. İki sığmıyor bize. Bir de dar geliyor ikimize. Bir güneş tüm gezenleri ısıtmaya yetmez iken. İki güneş de fazla sıcak geliyor bir sisteme. Dirseğime dudaklarımla dokunmaya çalışır gibi yaşıyorum hayatı. Ne dirseksiz, ne de imkansızla aynı. Yetmiyor ve fazla…
Kan ve gül Gül ve diken Sevgim ve sen Diyerek bizleri içine alan şarkıda olduğu gibi, ilişkilerin ikili yapısı tatlı ve acı yönleriyle farklı duyguları, aynı anda bize yaşatacağından bahsetmektedir. Hiç bir duygu yalın olmayacak ve zıddı olmadan yükselemeyecektir. İhtiras kelimesi bile tutkulu olduğu kadar acılı ve karmaşık bir zincirin halkalarını anlatacaktır. Çok olan her…
Romantizm öldü mü? İncelik, duygusallık ve centilmenlik Sanki bunların erdem kabul edildiği çok eskilerde kalmış gibi. İncelik ve zerafetten yoksunlaşmanın açılımı modern çağın zorunlulukları olarak tanımlanabilir. Zorunluluklar ve zorluklar her dönem oldu, tıpkı su an olduğu gibi. Cehalet ve acılar da öyle. Etkileşim ve nüfus büyük bir hızda ve bir başka hızın peşinde koşarken kendini…
Bizi, – birbirinden sorunlu yakınlıklara – karman karışık bırakan ilişkilerin olduğu yerlere kadar, kim getirip bırakır ve gider? Kim ki, – Çekmekte olduğumuz acılardan mesuldür. – Katlandıklarımızın sebebidir. – Bize bunu hak, bize bunu reva görmüştür. Bunu mu, – Hak etmişizdir. – İstemişizdir. – Beklemişizdir. – Çağırmış ve dilemişizdir. Bu mudur, – Kaderimiz. – Olabileceğimiz.…
” Kim bir şeylerden ayrılmak zorunda kalmadı ki? ” Ne kadar da rahatsız edici bir cümle haline gelir, eğer birisi sizi teskin etmek için kullanıyorsa. Ayrılık da tıpkı bu cümlenin hazmedilemeyişi gibi, bir çırpıda kabul edilemez. Hangimiz isteyerek koptuğumuz bir şeye ayrılık der ki? Ayrılığın, ayrılık olabilmesi için istemsiz olması ve acı vermesi gerekir. Giderken…
Yanında kendimiz gibi hissederiz,<-> Yanında başka biri gibi davranırız, Bunun psikolojik nedenleri vardır. Bunun kişisel nedenleri vardır. Bunun duygusal nedenleri vardır. Kişiliğe ve benliğe bağlı nedenleri vardır…. Bunun enerjiye bağlı nedenleri vardır. Aslında bunların toplamı bizim ve diğerlerinin durduğumuz yeri belirler ve hepsi birbiri üzerinde etki eder. Tıpkı sinerji gibi, empati gibi, yaratıcılık gibi, rahatlık…
Ağır duygusal yaralar almış insanların; Bir kısmı güçlenirken, diğer bir kısmının tükenmesi… Farklı olan nedir ? Değişkenleri neler, diye hep kendime sormuşumdur. Bunun çok değerli bir ayırıcı olacağını ve insanlara çok daha net bir şekilde yardımcı olabileceğimi düşünmüşümdür. Bunu ayırabilmek için çok fazla insanla çalışmam gerekti. Tabi ki bu düşüncemi unutmadan ve buna odaklı bir…
Yürümeyen ilişkisindeki, terkedilişini hazmedememişti de… Uykuları bölünmüş, günleri zehirlenmişti. Mutsuzlaşan kalbine, ayrılığın acısı çöreklenmişti de… Kabullenememiş, anlamsız olsa da vaz geçmeyi bir türlü başaramamıştı. Uzaklaşmak için çabaladığı her gayreti, biraz daha hatırlar kılmıştı onu. Hasret duymuş, kalbinin acısını etinde hissetmişti. Öfkesinden delirdiğinde bile dönmeyeceğini bilindiğinden ya da kendi istese bile dönemeyeceğine emin olduğundan… , onun…