Birilerinden duymak istediğimiz cevapları alabilmek için neler yaparız? Diretiriz, Açıklarız, İkna ederiz, Zorlarız, Tahrik ederiz, İnanmasını sağlarız, Bıktırırız, Kızdırırız, Yargılarız, Eleştiririz, İtham ederiz, Aşağılarız, … Öyle yapar böyle yapar eninde sonunda duymak istediğimizi o kişiye söyletiriz. Bahane bulmak, bulamazsan eğer bahane yaratmak eyleminin en geçerli tuzağına çekeriz insanları. Bir noktada direnci kırılan kişi duymak istediğimizi…
Boşluğa yol aldığı düşünülürken. Bir tek giden bilir… Yalnız, kendi geleceğine yol aldığını. Bir hayali, birde umudu vardır yanında. Vizyon sahibi olarak adlandırılacağı zamana kadar, geriden bakanların hüznünü yükler kendi omuzlarına. – Başarmak zorundadır. – Varmak zorundadır. – Elinde sadece yönü varken, parlak ışıklara asfalt yollara büyük şehirlere, uzak umutlara varmalıdır. – Hayallerine doğru attığı…
Kimileri, Umut satar. Satmam. Varsa eğer elimde, Ben hediye ederim, Umut … Etmek, parayla mı? Vermek, bedelli olsun. Umudu… İnandığıma eder. Ettiğimi bulur, ektiğimi ise yaşarım. Umarım Ben de Mutlu, Umarım Ben de Umutlu, Her daim, mutlu ve huzurlu yaşarım.
Ezberden sıralananlar, bilgi ile donatılmış ise basit ve bayağı durmasa bile zihinlerde yerli yerine oturmayan boşluklar bırakır. Üçgen bir delikten beşken bir parçayı geçirememek kadar uyumsuzdur. Uyumsuz parçaların yerli yerine oturmasını beklemekse, iyimserlik şeklinde açıklanabilir. Elde edilmiş bilgiyi sindirmekten bahsediyorum aslında ve bir de içine alarak özümsemekten. İşin aslın içselleştirme terimi üzerinde duruyorum. Kendi yolculuklarına…
Birkaç zaman içinde her şey açık bir şekilde serilir önüne. Alelade durur. Basit durur. Anlamsız durur. Çok fazla bildik tanıdık olur. Eee yani denecek kadar gereksiz hissedilir. Birkaç zaman öncesindeki haller o an unutulur. Bu jetonun düştüğüne, jetonun düşmemesi anıdır. Olmuş olanı fark edemiyor olmanın gerçekleştiği andır. Kendindeki kısacık aralıktaki farkın fark edilmediği zamansal aralıktır.…
Analiz bağımlı ve bağımsız değişkenlerin orantıları ile yapılır. Aslında analizler büyük bir matematik denklemleridir. Değişkenlerin bağmlı ve bağımısız olduğunun bile kişiden kişiye değiştiği büyük formül her insanın insanın kendisini oluşturur. Soyut verilerin artı somut verilerin ve kendi formüle ettiği kalıpların eşitliklerinin arasından kişinin yaşama bakışı ve yaşayışı çıkar. Bu kadar basit midir? Hayır bu kadar…
(Yazar Notu : Oldukça ağır bir yazı oldu. Sorgusal karmaşıklıklardan hoşlanmayan okurlarımızın okumasını tavsiye etmiyorum. ) Tek bir mantık algı veya yaşayış düzleminde olmak, varlık delili olarak gözükür. Bunun nedeni; Tanımlanabilir, net, tekrarlanabilir ve kesin oluşudur. Birden fazla düzlemde aynı anda var olabilmek durumunda ise alternatif gerçeklik algısında her birisi için geçerlilik ve her birisi…