Aştım ben, Geçtim ben, Bitirdim tümünü, Yaladım yuttum hepsini öbür yüze çoktan geçtim ben… 🎡 Diye bir şey yok. 🎡 Herkes kadar yarım, Herkes kadar eksik, Herkes kadar bulmaya, Herkes kadar bilmeye muhtacım. 🎢 Yazı eğer iki kısımsa ki öyle. İlk yarıda yaşayanın vay haline.
Kimi arşa yükselir Kimi semaya. Yükselmek için toplanır insanlar. Yükselmek için toplanır. Aydınlanır insanlar Aydınlanmak için toplanır. Ve kaldıkları yerden devam eder insanlar Yer çeker Gün kararır Bir gün daha yalanını böyle batırır
Bilmek istemezsin. Öğreneceklerinden sonra, Fark edeceklerinden sonra, Bir kez yola çıktıktan sonra, Kendinden gizlendiğin sığınağından bir kez dışarı çıktıktan sonra… Saklanacak yerin kalmadığın zamandır. Açıktasındır. Görür ve gözükürsün. Bilmek istemezsin. Bilmek, böylesi çaresizliktir. Bilmek, böylesi bir temizleniştir. Bilmek, yeniden başlayabilecek kadar tüketeceğin eski seni, yeniden başlayacağın yeni sana buluşturandır. Bilmek, olmaktır. Ve aynı zamanda olmadıklarından…
Dünyanın çatışından kendine bakan insan kendisinin de aralarında bulunduğu küçüklüğü acizliği ve çaresizliğini görür. Bu yüzden en yukarı çıkmaya çabalar. Tırmanmak, tırmanmak, tırmanmak… Olabildiğince yukarıdan bakmak, aşağıda karınca gibi gözüken insancıklara öylece yukarıdan bakabilmek. Ne kadar yukarıdan bakarsa baksın – yine karınca gibi gözüken bir bedenle karşılaşır- Bu yüzden kanat takmak ve daha yukarıya çıkmak…