Çok haklı olmak, ama çok çok fazla haklı olmak. En büyük gücü elinde bulundurmak. Aynı zamanda en büyük kaybedişi de elinde bulundurmak. Haksızların mevcut olması etrafta. Ama sende sonsuz haklı olma duygusu bulunması. Haklı – Haksız. Kazanan – Kaybeden. Doğru – Yanlış. Anlamsız ego oyunları hepsi.
Yeterlilik duygusunda hapis kalmışlara ithaf olunur ki. Vermek kavramı, alıcısıyla değer bulur. Bilgi, sevgi, yardım, destek, özveri, yakınlık… Alıcının; 🐥ihtiyacı 🐥potansiyeli 🐥kapasitesi 🐥isteği 🐥talebi 🐥kabul gücü 🐥hazmı 🐥… Yoksa verdiğinizin ne kadar değerli olduğunun hiç bir anlamı ve değeri olmaz. Hani derler ya, ” Ne söylediğim değil, karşındakinin ne kadarını anladığı önemlidir” Radyoların anteni yoksa…
Nasıl bir değersizlik duygusu ile varolmuşlardır ki. İyilik hallerine dayanamazlar. Nasıl bir yoksunluktur ki içlerindeki. Var olduğunu düşündüklerine katlanamazlar. Nasıl bir kendilerine inançsızlıktır ki bu. Kendileri çıkmaz yukarılarındakinin ayaklarına yapılır aşağıya çekmeye uğraşırlar. Kalbi kötü insanlar vardır gerçekten. Ve işin en kötüsü bunlar kendilerinin iyi olduğuna inananlardadır.
Fırtınalarda dövülmüş sahiller misali ayakta kalmak için savaşmış insanların mücadeleden yorulmuş durgunlukları olur. En sakin denizler fırtınaların ardından… En dingin insanlar da büyük bir yaşamlarının ardında durulur. Dalgalar ne kadar amansızsa Güçlenmek ve yaşamı kazanmış olma duygusu bir o kadar haklı olur. Sahillerin kumları kadar yıpranmış. Kulsalları oluşturan kumlar kadar ağır, Ve zamanın kumları kadar…
Aşkolsun, Aşk olsun, Aşık olsun. Aşık olunsun, Aşka kurban olunsun, Döneminden sonra… Bulanlar, bulamayanlar, bulup da kaybedenler, inananlar, inanmayanlar, inancını ve verdiği önemi kaybedenler, anlayanlar, anlamayanlar, bir de buna zamanı olmayanlar oldu. Aşka tutunup, insandaki aşka saplanıp. Aynı zamanda onu tamamlamayı, ona doymayı başaramayanları oldu. Kimileri değişime uğradı. Aşkın şekli değişti içlerinde. Kendine, İnancına, İşine,…
Çok mu biliyorsun duygusun da olana derim ki, – çok biliyorum. En çok sen mi biliyorsun diyene ise, – komik olma. En çok bilen kimdir, onu bile bilmem. diye cevap veririm. Kendimi büyüklemem, Gel gelelim kendimi küçük de görmem. Neysem oyun, işte ben buyum demekten doğal bir başka şeyin olduğunu ise zaten hiç düşünmem. ************…
Bir Çalışma – Bir Yaşam Bir zaman bir insan bir çalışma geçmişti hayatımdan. O yıllar, yakın ve bir o kadar uzak yıllardı benim için. O bir insan içinse, sadece uzak yıllar olarak kaldı. Birkaç yıl önceydi. İlişkilerinin kaybedeni, İşinin kaybedeni, Arkadaşlıklarının kaybedeni, Ailesinin kaybedeni olarak gelmişti. İşin aslı hep kaybetmişti. Hayat hep ondan almış ve…
Neden güvenesin. Neden güveneyim. Kim, kime ne sebepten güvensin? Nasıl ilginç bir yaşam ve nasıl ilginç bir varlık bu insan. Hem en çok ihtiyaç duyduğu şey güven. Hem de en zor sahip olduğu şey güven. Üstelik en çabuk sarsılan, kırılan ve kaybedilen yine güven. Her şeyin başı güven. Her şeyin sonu güven. En kolay istismar…