-Elveda- Vedanın zamanı şimdi. Bitmekten değil, gitmek. Sonları bilmekten. Sonlardan, korkmaktan. Ya biterse diye korkmaktan yoruldum belki. Belki gidenin sen olmandan korktum. Bırakamamaktan, bir de o halde bırakmak zorunda kalmaktan korktum. Terk eden ve terk edilen olmayı seçtim. Giden ve geride bırakılan oldum. Ben gittim, geride ben kaldım. Taşıyamadığım kendimi ikiye böldüm. Vedalar istenmez. Bil…
Unutma, Unutmak iki yönlü bir eylemdir. Kalbinden bağını koparttığın her kişi kişinin kalbinin kişiler listesinden silinir silüetin. Hatırlamak, bir bağlantıdır insanlar arasında. Bağı canlı tutan ve hatırlanır kalmanı sağlayan.
Kader, Bir mecburiyetse eğer. Vardır bir bildiği. Yine ben derim ki, Herşeyi kadere yüklemek de doğru değil. Olacak iş var, olmayacak iş var. Oluru var, olmazı var. Hepsinin bizden kaynaklanan nedenleri, bir de onları mecbur kılan gerekçeleri var. Diyorum ki aslında, hep mi kaderin masum insanlara kastı ve bitmek bilmeyen zulmü mü var?
Kim Kimi Terk Eder? ??? Giden mi kalanı, terk eder??? ??? Kalan mı Gideni, terk Eder ??? Gidenin terk ettiği de olur ama ekseriyetle, kalanlar gidenleri terk eder. Gitmeye mecbur bıraktıkları, yapmak zorunda olduklarına gider. Kalan bıraktığında onları, gidenlerin kalmaları anlamsızlaşır İtilirler, sessizce gidişlerine. Savrulurlar, kendi gönderilişlerine. Bırakılmadan bırakırlar ki, gururları yaralanmasın. Terkedilmeden terk ederler…
Olan, olduktan. Geçen, geçtikten. Biten, bittikten. Kaçan, kaçtıktan. İş işten, geçtikten. Sonra çözüm ararız. Çünkü bu bizim ata sporumuzdur. Çünkü biz zoru severiz.
Bağlanmış bir kalp sırf kendisinden acımaz. Bağlanmaktan da acır. Bağlandığı kalbin acısından da acır. Bağın sıkmasından da , kopmasından da acır. Bağlanmak acıtır her kalbi. Bağlanamamak da acıtır. O yüzden kanar kapler. Kan kırmızı olur. O yüzden yaşamak bir yerde acı çekmektir. O yüzden yaşamak, acıya direnmesini öğrenmektir.
Yaralanmış ilişkilerin, yara almış insanları oldu. İlişkileri can kaybetti İnsanları, kan kaybetti. Kesiklerinden sızan sevgileri Kalplerini kuru bıraktı. Çorak topraklar kadar kuru. Yıkık binalar gibi harabe. Ve kaybetmişler kadar kızgın bitti. Yeniden başlamak, yeniden dirilmek kadar zordu. Ölmek kadar zor Ve hatta daha da zor, Doğmak kadar zor… Yağmuru bekledi. Karı bekledi. Kızgın sıcağı bekledi.…
Aşkolsun, Aşk olsun, Aşık olsun. Aşık olunsun, Aşka kurban olunsun, Döneminden sonra… Bulanlar, bulamayanlar, bulup da kaybedenler, inananlar, inanmayanlar, inancını ve verdiği önemi kaybedenler, anlayanlar, anlamayanlar, bir de buna zamanı olmayanlar oldu. Aşka tutunup, insandaki aşka saplanıp. Aynı zamanda onu tamamlamayı, ona doymayı başaramayanları oldu. Kimileri değişime uğradı. Aşkın şekli değişti içlerinde. Kendine, İnancına, İşine,…
Bir ruhu esir eden nedir? Bir ruhu esir eden, kendisidir. Her bir ruh, bu güne ya da sonsuzluğa esir eder kendini. Bağlantı kurduğuna, bağlandıklarına esir olur. Nasıl olur da böylesine bağlanır? Duygularla bağlanır, Düşüncelerle bağlanır, Alışkanlıklarla bağlanır, Kimliğiyle bağlanır, Geçmişiyle bağlanır. Tüm hücrelerinden bağlanır. Kasların kemiklere bağlanması gibi bağlanır. Önce zayıftır. Sonra tüm gücüyle bağlanır.…
Bitenden kopamayan, Başlayana uyamayan. Geçişlerin de, öncekinde. Kapılar var…, O eşiklerin gerisinde. Günün sebebi, dünün gerçeği. Geçsin bir an önce gün. Sonlansın içini acıtan bugün. Kapansın kapılar. Susun sesler. Dursun artık bütün bu üstüne gelenler. ——— Öylece biti verir insanın gücü. Kanı çekilmiş gibi, pili bitmiş gibi, elektriklerin şalterini birisi indirmiş gibi. Devam etmeye, mücadeleye,…