Bakış açısı değiştiğinde ruh hali değişir. Belki geri kalan her şey aynıdır ama bir farkla, sizin devam edebilecek gücünüz artık çok daha fazladır. Bu zamanla koşulları değiştirebilecek kadar çoğalarak bizi daha güzel anlara taşıyacaktır. Kötümserlik birşey kazandırmazken. İyimserlik, umut barındırarak gelecek vadeder. Pozitif olmak görmezden gelmek değildir aslında. Pozitif olmak; kaçmadan ve korkmadan, yenilgiyi kabullenmeyerek…
Sorunlara bakış açımız. ❓Soruna mı bakıyor? ❓Sorunla ilintili kişide mi odaklı? ❓Sorunun nedenlerinde mi takılmış? ❓Sorunun kaynağını mı araştırıyor? ❓Sorunu çözmeye mi odaklanmış sadece? ❓Sorunla beş etme güveni ya da inancı nasıl? ❓Alternatifleri olabildiğince görebiliyor mu? ❓Gerçekten çözmek istiyor mu? ❓Yardım destek ya da kaynaklara sahip mi? ❓Sorun çözme becerisi sahibi mi? ❓Risk alabilme veya…
Avucunda tuttuğu tahta parçasını göstererek, – kedi yaptım amcacığım güzel olmuş mu? Dedi. – Çok güzel olmuş aferin sana. Avucunda tuttuğu tahta parçasını göstererek, – kedi yaptım teyzeciğim güzel olmuş mu? Dedi. – Çok güzel olmuş aferin sana. Avucunda tuttuğu tahta parçasını göstererek, – kedi yaptım ablacığım güzel olmuş mu? Dedi. – Çok güzel olmuş…
Benim bir felsefem var. Felsefen yoksa, boşsun ve savrulursun. Bir felsefen varsa, katısın ve saplantılısın. Felsefe üretebiliyorsan, yerli yerince bilincin açık ve farkındasın. İşte mesele tam da burada kitlenir. En başında… Tam da “Benim bir felsefem var” da 😁
Dünyaya farklı bakmak için her zaman yaptıklarımızdan, olduklarımızdan ve durduğumuz noktadan farklı bir yerden bakmak gerekir. Rutinleri bozmak, Ezberimizin dışına çıkmak, Yenilikçi olmak, Risk almak, Denemek, Yorucu olur ancak bir o kadar da insanı gelişmeye ve yeni farkındalıklar oluşturmaya zorlar. Otomatik düşünce, duygu ve davranış kalıplarımızı esnetmek için yapabileceğimiz başlangıç hamlesi olarak her zaman yaptıklarımızdan…
İnsanlık içinde eşitlik ve adalet kavramıyla doğmaz. Bir amacı vardır, o da hatta kalmak ve kendi olmak. Bu yüzden eşitlik ve adalet başlangıcında şansa sahip olmayanı korumak adına ona sonradan verilir. Bu olmadığında şansız başlangıcı olanlar, doğdukları amaç için harekete geçerler. O amaç da hayatta kalmalarına engel olanların önüne geçmek ve kendilerinin onlaması halinde bunun…
Gönlüm gezgin. Kaşif, seyyah ve uçarı. Gönlüm meraklı, heyecanlı ve canlı. Gezgin gönlüm insana gezmez lakin. Onun bir tek muradı, keşfe olan merakı.
Geri-geri yürümekte, yürümektir. Düz yürümenin doğru olduğuna ikna etmek tamamen sizinle ilgili bir meseledir. Neticede kişi hali hazırda yol katetmektedir. Bir danışman, Nasıl daha hızlı ve doğru yürüyebilirim sorusunu sormayana akıl vermemelidir. Yazıktır canına. Akıl vermek insanlara rahatsızlık hissettirir.
Hollywood filmlerinin klişesi “Sonunu düşünen kahraman olmaz”, diye bir söz vardır. Kahraman olmak düşünme işi değildir. Eylem ve koşulsuz fedakarlıktan ibaret bir eylem biçimidir. İnandıkları için kurban olma düşüncesi, inancın kurban istemesi algısının eski çağlardan beri süre gelen batılının yaşamakta olduğunu gösterir. Feda edilenlerin sayesinde kurtarılmışlar algısı putlara, tanrılara verilmiş kurbanlar gibidir sanki. İnsanlar bir…
Kimim ben? Kimdim ki ben? Ben kimim ki? Bir başka bakış da… Kimsin sen? Kimdin ki sen? Sen kimsin ki? Kimlik arayışımız, ciddi emek ve zaman alan ve uzun uzadıya mücadele verdiğimiz. Uğruna hatalar yapıp, doğrularını aradığımız. Tamamlamış hissi olmaksızın bu dünyadan ayrılamadığımız. Kimiz ki biz? Kimdik? Kim olabilirdik? Yoksa hiç kimse olarak mı bitirdik?