Herkesin, Her zaman, Aradığı, Duymak, Bulmak, İstediği şeydir doğrular. Olmayacağını, bulamayacaklarını ve duyamayacaklarına emin oldukları doğruyu özler her insan. …. Ta ki onu bulana ve duyana dek… O zaman anlarlar istediklerinin doğrunun bulunması ve söylenmesi olmadığını. Aslında bunca zaman, bunun görülemez olduğunu ispatlamaya adadıkları hayatlarında o an pişti olduklarını. Aklımızın almayacağı kadar çok şey yalan…
Yarın ne getirir bilinmezken biz bu güne şaşırırız. Korku meraka, Merak deneyime, Deneyim tecrübeye, Tecrübe tedirginliğe, Tedirginlikte korkuya dönüşmüş ise bir yerlerde bir hata oluşmuştur. ?????? Tecrübe mutluluğa dönüşmüşse, Mutluluk hayallerinin kapısını aralayacaktır. İşte o zaman bir şeyler doğru gitmiştir veya doğru yapılmıştır.
Tünelin ucundaki ışığı görüyorum, diye bağırıyordu avaz avaz. Gaipten bir ses geldi sanki bir ara. Kulak kabarttı. – Çekil oradan kenara, güneşimi kesiyorsun buda.. ????? Sandığımız gibi olmayabilir. Ya da yanlış sanıyor olabiliriz. Abartmayı seviyor olabileceğimizdense hiç bahsetmeyeceğim.
Ayrılan yollardan biri seçerek ilerledi. Her kavşakta, yollardan yalnız birine gitti. Şimdi vardığı yeri beğenmemekte. Tüm geçtiği yollardan ve tüm seçtiği kavşaklardan geri dönmeyi istemekte. Dönülmez akşamın ufkunda dilediklerini. Sabahın hayrında dilemek vardı, cümlesini kurmaya devam etmekte. ***** Pişmanlıklar, Seçimlerimizden memnun olmayışımızın sonucu. Sorun yanlış seçim yapmakla ilgili değil. İnsan olarak yaşarken, denemek ve tecrübe…
Sende benimle olsan. Bilirim doğru olduğumu. Bilirim haklı olduğumu. Anlarım ve ispatlarım normal olanın bu olduğunu. Sende benimle olsan. Yanlış da olsam bilirim. İki yanlış bir doğrudan fazladır. Sayımız arttıkça kendimize ispatımız fazladır.
* Yaratıcının olmamasını diledi. O kadar çok korkuyordu ki, Olmaması düşüncesi ona, olabildiğince sıcak geldi. * Olduğu gibi değil de, kendi inandığı gibi olmasını diledi. O kadar çok olmayacak şeyi vardı ki, Onun kendi inandığının, gerçeğinde olması gerektiği gibi olmasını istedi. * Yaratılmamış olmayı diledi. Öylesine yetişemiyordu ki, Hata yapmaktansa hiç olmamış olmayı yeğledi. *…
Birimizden farklı yorumlarız hayatı. Farklı yaşamlar ve farklı deneyimlerden gelir. Farklı düşünür, farklı bakarız birbirimizden. Hepsi doğrudur düşündüklerimizin. Ve hepsi doğru değildir. Yorumlamamız Kim olduğumuza, nereden baktığımıza ve nerede durduğumuza göre her seferinde değişir. O nedenle her hissedersek hissedelim. Her neyi yaşıyor olursak olalım. Bir başka şekli, bir farklı alternatifininde bulunduğunu hatırlayalım. Elimizden gelenleri o…
Kendine limitsiz gerilim, kaygı yaratamazsın. Tüm pozitif enerjini, saçıp savurup öylece harcayamazsın. Sorunsuzca yüklendiğin olumsuzlukları öylece bir başkasının üstüne boşaltamazsın. Kazanım ve tüketim. Yüklenim ve deşarj olma modellerinde. Israrlı yanlış seçimlere tutunan insanların kaderi, onlardan uzak kalmaya çalışan insanlar döngüsüdür. Terminatör gibi kendilerinden başlayan tüketişlerini başkalarına doğru yönelten kişiler, kontrolsüz aşır voltaj veya elektrik kaçağına…
Derler ki bir doğru sen misin? Bir tek doğrusunu sen mi bilirsin? Haşa… Tam tersi, Ben yanlış olanı bilirim. Ben eksik olanı söylerim. Sen ise doğru olanı bulursun. O yüzden eksik olan ben. Bilen, her daim sen olursun.
Bir şeyleri aşmış, çoktan geçmiş olmak… Her şeyi aşmak, tümden ve çoktan oralardan geçmiş olmak demek değil. Aştıkların, aşabileceklerinin teminatı, Ama aşacağının kesinliğinin ve şimdi olacağının da garantisi değil. Bir yerde, mükemmel olmak… Bir başka yerde kusurlu olma hakkına ise hiçbir zaman engel değil.