Hep mutlu… Nasıl olunur ki? Birşeyler ciddi şekilde yanlış. Normal olmayan bir şey var. Hiç insan gibi değil. ***** Hiç bir duygu sabit bir dalga boyunda sabit ve yatay bir çizgide ilerleyemez. Azalır, çoğalır. Onları duygu yapan, işte bu dalgalanmadır. O yüzden şuna takılmayın. ” Başkaları mutlu ben mutusuzum. ” Gün gelir onlar mutsuz hisseder,…
Sorumluluk alabilmek. Yetişkin olma ölçütlerinden birisi de bu. Haydi bunun üzerinde biraz duralım. Korunmaya ve bakıma muhtaç geldiğimiz dünyada. Bir sonraki aşamamız, kendimize yeter düzey gelmek. Onun da bir sonrası, koruyabilecek, bakabilecek güce varmak. Yani sorumluluk alma limitimiz. Gücümüze ve yeterliliğimize bağlı. Öncelikle kendimize yeterli olmamıza. Sonrasında da, başkalarına destek olabilecek güce gelmeye. Bir nevi…
Hiç olur mu canımın içi… Hiç olur mu söyle. Bensiz olur mu? Sensiz olur mu? Canımın içi, sensiz mutlu olur mu? Söyle…
Gel gel diye, beklerim seni. Kel, el diye yoklarım seni. Hem sever, hem zorlarım seni. Zordur beni anlamak. 🚶♀️ Bir güler, bir ağlarım. Hem sever, hem durduk yere kızarım. Zordur beni anlamak. 🚶 Fazla gelirsin gözüme. Eksik kalırsın gönlümde. Hem ol, hem olma isterim. Zordur beni anlamak. 🚶♀️ Beni mutlu etmek kolaydır. Muzsuz olmak için…
Altyapı dediğimiz şeylerin üstüne çıkarız yüksek binaları. Sağlam temeller taşır ağır yapıları. Ve gelecek bu gün yapılır. Yarınının mutlu insanları, bu gününün mutlu genç ve çocukları.
Mutlu olmak için daha fazla şeye ihtiyaç duyorsak, Hızlı tüketmisiz demektir.
Ağırlandıkları en kral sofların bile, “ yemek biraz tuzlu mu olmuş?!&#” cuları vardır. Maksat yemek yemek olmadımı, şükür kısmet olmaz. 📍📍📍📍📍 Kusur aradığımızda bulmak kolaydır. Eksik aradığımızda bulmak kolaydır. Eleştirmek tek yönlü saldırgan bir başka eylemdir. 📍📍📍📍📍 Bağcıların dayak delisi olduğu, üzümlerinin dallarda çürüdüğü bağların atasözüdür. Maksadın, üzüm yemek olmadığıyla başlayan sözler. 📍📍📍📍📍 Ve insanları…
Sıfır sorun ütopyasından geliyorum. Mutlu insanların selamı var. Sorarlarsa diye, iletmemi istediler. Süperlermiş, bizi merak etmesinler dediler. Dert yokmuş, tasa yokmuş. Üzülmek nedir bilmez, eğlenmeye doymazlarmış. Ben söyleyeyim üstüme kalmasın.
Kurbağa küçük göletinde mutlu mesut yaşıyordu. Güzel bir prenses suyun yanına geldi. Keyifle yüzün berrak suda yıkamak için dizlerinin üzerine çökerek suya doğru eğildi. O da ne! Kocaman Nilüfer çiçeği yaprağının üzerinde küçük, yeşil bir kurbağa… Bir çığlık, bir iğrenme oradan hızla kaçıp gitti. Küçük yeşil kurbağa derin bir Ohh çekti ve ekledi, “Çok korktum…
Bak ben neredeyim? Nasılda zayıfladım, Ne kadar da şıkım, Ah, ben ne mutluyum, Ne kadar fitim, Ne kadar sosyalim, Ne çok geziyorum, görmediğim yer kalmadı, Nasılda güzel bir aileye sahibim, Ne zengin bir hayat sürüyorum… … ‘lardan yapılmış dostlarınız varsa hiç durmayın hemen kendinizi sunulanla kıyaslayınız. Sunulan kişinin kendisini avantajlı gördüğü baskın varoluş şekli iken,…