Hokkabazın sihri hilesini bilene kadar eğlencelidir. İnsanların içini görmek, Düşüncelerini okumak, Hilelerini çözmek, Gereğinden fazla tanımakta böyledir işte. İşin tüm eğlencesini kaçırır. Çekici olan bilinmezdir. Sırlar, gizler ve gizemler heyecanlı kılar hayatı. Bu yüzden insanın yüzü her daim bilinmeyene doğru bakar.
“Şöyle kötü, böyle kötü… Onu yaptı, bunu yaptı… Bunu dedi, şunu dedi…” Diyerek veryansın ettiğinde sanılır ki o insan için her şeyin sonu. O insanın hayatında konuşulmaya değecek kadar hayatının merkezindeki insana yüksek bir odaklanma var demektir bu veryansının anlamı. Değiştirmek bile olmaya bilir meselesi. Sadece içini dökmek ve rahatlamaktan öte bir isteği dahi olmayabilir.…
[fusion_text] Geldi, anlatmaya başladı. Anlattı… anlattı…. Söyleyecek çok şeyi vardı. Dinleyecek yeri ise hiç kalmamıştı. Anlattı…., anlattı…. ve gitti. Bir zaman sonra tekrar geldi. Anlattı anlattı…. söyleyecek çok şeyi vardı. Ve gitti. Tekrar geldi, tekrar… tekrar…. Gerçkten onu dinleyen ve içini boşaltabileceği dipsiz bir kuyuya ihtiyacı vardı sadece. Sessizce onu dinleyecek, ilgiyle onu dinleyecek… Yargılamayacak,…
Kimisinin, Buz gibi görüntüsünün altında Hasas bir kalp atar… İşte onlar,kırılmaktan korktuğundan çelikten bir zırh takar.