Kendine Gaddar
Kendine gaddar olanın, Başkasına insaflı olmasını dileyemezsin. Zulmeden benliği bu gün kendine acımayanın, Yarın sana acıyacağına bir türlü inanamazsın.
Kendine gaddar olanın, Başkasına insaflı olmasını dileyemezsin. Zulmeden benliği bu gün kendine acımayanın, Yarın sana acıyacağına bir türlü inanamazsın.
“Çıkış” yazan tabelaların olduğu kapılardan geçip, bir başka oda da buluyoruz kendimizi. Orada da bir tabela ” çıkış ” Oradan geçtiğimizde bir bir başka oda. Böylece bir süre devam ediyoruz. Olmuyor… Hiç bir “çıkış ” çıkışa çıkmıyor. Sonra diyoruz ki seçim hatalı. “Acil çıkış” tabelasının olduğu kapıdan çıkmalıydık. Bir kapıdan geçiyoruz. Bir diğerinden ve bir…
Yerde kaza geçirip yaralanmış sokak köpeğinin başında durdu iki kişi. Ve konuşmaya başladı. İnsanlık nerde öldü? diye sordu birisi. Bilmem ki, dedi bir başkası. Bu sene çok kayıp verdik. Geçen sene de vermiştik. Ben bildim bileli insan kaybediyoruz. Hatırladığım kadarıyla insanlığı kaybedeli çok daha önceleri olsa gerek. İnsanlık kendini ne zaman buldu ki?, dedi yine…
Kimsenin kimseye emek vermediği. Kimsenin başka kimseyi önemsemediği. Kimsenin kendinden başkalarını görmediği. Kimsenin, hiç kimse olarak kaldığı yalnızlıkta… Kim olduğuna ulaşmaya çalışır. Kimse olduğunu iddia edenlerin, hiç kimselerden kimse haline getirmeyi vaat ettikleri kimsesizler evlerinde kim yaparlar insanı. Kim ki, kimse olmak isterse. Ve hiç kimse; Kimse olmadan kimse, kim olmayı başaramaz. Kimsenin bu amacına…
Çaresi nedir diye düşündü. Yalnızlık mı, şişelerin dibinde mi, alıp başını gitmekte mi ? Çaresi nedir diye düşündü çaresizce. Çaresiz mi dedi kendine. Kendindeki çaresizliğe ne harman olabilirdi de çaresizlik çareye dönüşürdü? Bilemedi, Bilemediğinden çaresizdi zaten. Çaresizce çaresizliğe bıraktı kendini. Tuzlu deniz suyunun gözleri yakan çaresizliğine bıraktı kendini. Çaresizlik, bedenini yukarıya doğru taşıdı. Hafif ama…
Ne yapılması gerektiğini bilen, Ama, yapmaya gücü yetmeyen. Ama, çözüm olacağına yeterince inanmayan. Ama, koşulların varlığının izin vermediğini düşünen. Ama, yaptığını zanneden. Ama, bunu başkalarının yapması gerektiğine inanan. Mükemmel insanlarız. Niye bu kadar sık sorun yaşıyoruz anlamıyorum.
Panik, karmaşa, hüzün, deliriş gibi yoğun duygularda olduğumuz anlarda. Karmaşa, çözüm ve sorgulama dönemlerinde alacağımız kararları ertelemek. Hamle yapmadan ve adımlar atmadan önce durmak ve sakinleşme gerekir. Tepkisel ve alelacele atılan adımlar, bizim duygu yükümüz ve kendi iç karmaşamızın çözümsüzlüğünü diğer insanlara aktarır. İç dünyamızda oluşan bu yüklerin enerjilerin olaya ve kişiye aktarılması ile, çözümsüzlük…
Akvaryumdaki balığın bir dünyası var. İşte o balık var ya, o balık… Yaşıyor dünyasını, dünyanın ne kadar farkındaysa. İnsanın bir dünyası var. İşte o insan var ya, o insan… Yaşıyor dünyasını, dünyanın ne kadar farkındaysa.
Ben, ben iken. Benden bir ötesiyle, Beden bir sonrası, Arkadaş olmuşlar…. Bende bir ötesi, benden bir sonrasına demiş ki. – Ben olsam öyle yapmazdım. Benden bir sonrası , benden bir ötesine demiş ki. – Ben, sen olsaydım o zaman kesinlikle öyle yapmazdım. Kıssadan , uzunca bir hisse…. Bu günkü aklımız olsaydı. Bunları bugün hiç konuşuyor…