Bir numaralı gelişmişlik ölçütü, adalet içinde yaşıyor olmaktır. Bunun detayında, özgürlük ve eşitlik vardır. Sırf bu nedenle; insanoğlu için, gelişmiş medeniyetler kurma şansı yoktur. Çünkü, doğası buna izin vermez. insanlar adalet, eşitlik ve özgürlüğü kendileri için ister. Halbuki adalet, herkes içindir.
Fırsat’ın doğası böyledir. Sürelidir, Halley yıldızı gibi gelir ve gider. O an izledin, izledin. Kayıp giden o yıldızdan bir anıyı kaptın, kaptın. Yokkk kaçırdın mı? O zaman geçmiş olsun.
Varlığında hiç kimseyim. Yokluğunda da ben bir hiçim. Senle, ben olmuyorum. Sensiz de ben, ben olmuyorum. İki sığmıyor bize. Bir de dar geliyor ikimize. Bir güneş tüm gezenleri ısıtmaya yetmez iken. İki güneş de fazla sıcak geliyor bir sisteme. Dirseğime dudaklarımla dokunmaya çalışır gibi yaşıyorum hayatı. Ne dirseksiz, ne de imkansızla aynı. Yetmiyor ve fazla…
Teslimiyetin aslı güven. Güven başta kendine ve diğerine olmak üzere, güven evrensel adalete, nizama inanmak üzerine. Kendisini bilen, yaşamın güzel yanlarını görebilen için. Sonsuz koşulsuz teslimiyet koşulsuz inancın gereği ; Yok olmak, varlığının sebebi olarak, sebebi olana emanet etmek kendini. Kendini, kendinden iyi bakacak bir güce teslim kılmak. Teslimiyet gücü kaldırmak, şüpheyi eritip yok etmek.…
Bir yangının ardından, Küllerin sıcağında, Ve hala dumanları tüterken… İnsanın yüreği sızlıyor. Öncesinde ormanın havasını ciğerlerine çekip geçtiğin yollardan geçerken, bu kez yanık kokusundan ciğerlerin yanıyor. Bugün ki kumluca yangınında saat daha 17:00 iken 150 dönüm ormanınız yandı. 150 dönüm canımız yandı. Üzüldük, üzülüyoruz…