Sevmek… Ömrünü vermek, dedi. Dinledi ve, “Bir tane var bende. Benim kimseye verecek ömrüm yok”, dedi. **** Sevilmek… Birinin sana ömrünü vermesi, dedi. Dinledi ve, “Beni hiç kimse gerçekten sevmedi” dedi. **** Karşılıklı dedi… İnsan ektiğini biçer, biçtiğini yer dedi.
Gemiler kalkar limandan, Liman hasretle bekler… Ne gemiler limansız, Ne de liman gemilersiz olmaz. Beklerler, gün sonu kavuşmayı.
İç huzuru, yakalanması gereken bir duygu değildir aslında. Kaybedilmemesi gereken bir duygudur. En saf haliyle çocuksu ve umut dolu mutluluk… İç huzurumuzun kendiliğinden var olduğu zamanlara, bu yıllara denk gelir. Kazanmaya ve elde edebileceklerimize ilerlerken, kıymetini unuttuğumuz huzur farkında olmadan yerine topladıklarımız ile takas edilir. Bunun takas edilmesi insanın kendisinden uzaklaşmasının bir işaretidir aslında. İnsanın…
Kırlarda çiçek toplamaya çıkmışcasına yürüyüp. Çöllerde su arıyormuşçasına yoksunluk duyana “tatminsiz” denir. Sahip olduklarımıza görmez olup. Sahip olmadıklarımıza duyulan sonsuz hasret ile insan “doyumsuz” olur. Doyumsuz ve tatminsiz insan, İster istemez “mutsuz” olur.
Bir mumun ışığında yazarım… kelimeleri isinden, hikayeleri ışığından.
Acımasızca , “ basitlikten öleceksin “ dedi suratına. ve o, o anda öldü. Basitçe ve alelade hem de. Pişmanlıkla kaplandı. O mu sebep olmuştu? Yoksa olacak olanı mı hissetmişti? Bilemedi!.. Söylendi kendi kendine. “ Ah, şu dilimi tutamadın iki dakika” Her aklımıza geleni söylemek, yapmak açık olmak, samimiyet veya doğallık değildir. Düşüncemize , dilimize, davranışlarımıza…
Kelebekler kadar ömrü kısa Çiçekler kadar narin Unutulmayacak kadar da gerçekti yaşananlar. Belki de o yüzden rasgele değildi seçimler. Rastlantılara bırakılmayacak kadar narin seçilmeliydi. Kelebeğin ömründen uzun olmalı. Birde, Unutulmayı gerektirmeyecek kadar da gerçek. Öyle hayaller biriktir ki kendine, her biri gerçek olsun. Önce gerçekleşebilecek olanlardan başla. Tekrarını kurmaya inancın, gerçek kılmaya da gücün olsun.
Öyle hayaller biriktir ki kendine, her birigerçek olsun. Önce gerçekleşebilecek olanlardan başla. Tekrarını kurmaya inancın, gerçek kılmaya da gücün olsun.
Çünkü değişimin en büyük düşmanı yine insanın kendisidir. İnsan kendisiyle kesin ve keskin bir şekilde savaşamaz. Sürekli olarak kendi içerinde çatışma halinde bulunamaz. Bu varlık sebebi ile uyumsuz bir tavır olur. Böylesi bir zorlamada, Değişime ihtiyacı olan kendisi ve değişime direnç gösteren kendisi aynı bedende yaşıyor ve kendi sahip oldukları için savaşmaya devam ediyordur. Öncesinde…
Üstün olmak arzusu, kendiliğinden varlığını sürdüren bir dürtü çeşididir. Renginin koyuluğunu Ezilmişlik, yetersizlik, güvensizlik, kızgınlık, rekabetçilik, alacaklı hissetmek gibi pek çok duygu belirler. Ne kadar koyu ve kıvamlı olursa. Bir o kadar sert ve tatminsiz olarak varlığını sürdürme eğilimi sergiler. Kıvamın koyuluğu renginin yumuşaklığı ona eklenecek sevgi, kabul vb’leri ile açılmaz. Rengini ve sertliğini açmanın…