Öylesine, insanlar yetişir. Sorumsuz, zayıf karekterli, saygısız, bencil ve kaypak. Büyük hızda artan nüfusların, yetiştirmeyi başaramadıklarıdır bunlar. Bunlar bir parazit gibi, diğer insanları sömürecek bir kitledir. Bu kitle yetişmiş insanların sayısının üzerine çıktığında, çöküş başlar. Bu yüzden tüm toplumların birinci hedefi, insanlarının kişiliklerini eğitmek olmalıdır.
Sorumluluk dediğin, Rahatın pahasına ve yapmak isteğin başka bir şey olmasına rağmen yapman gerekeni yapmaktır. İşte bu yüzden sorumluluklar insanı, ?güçlendirir. ?büyümesini sağlar. ?olgunlaştırır. ?kimlikli kılar.
Sorumluluğu alanlar ve sorumluluğu atanlar diyerek iki grup gurup var. Biri diğerine göre daha fazla var. Diğeri kendini daha fazla yok hissediyor. Yok olan diyor ki var olana. “Ben yokum ve olmayan biri sorumlu olmaz. Sen varsın sorumlu olan bu yüzden sen olmalısın” Sonra var olanların gösterdiği varlıktan rahatsız oluyor. Kendi vermediği kararların ve seçimleri,…
Sen zahmet etme, diyerek yüklendi. Dur, dedi. Ben hallederim. Ben varken sana mı düşer, dedi bir başkasına. Siz hiç düşünmeyin, diye seslendi ortaya. …. Saçımı sizin için süpürge ettim, dedi bir zaman sonra. Evde süpürge vardı ki neden saçını kullandın. Diyenlerin yanında kırgınlık yaşadı. Kendini değersiz ve kullanılmış hissetti. Yüklenmişti her şeyi. Kimse ondan bir…