Kabullenebilme sorunu mu? diye soruyorum kendime. Koşulsuz kabullenmek her şeyin ilacı mı? Sonra cevaplıyorum. Şizofrenik bir hal benimki 😄 Koşulsuz, nedensiz, tümüyle kabullenmişler o zaman neden ilişkilerin içerisinde gittikçe silikleşerek kaybolmak ve yok olmak zorunda kalıyorlar. Koşulsuz kabullenmemeyi seçenlere bakıyorum sonra. Bu mu? diyorum yoksa her şeyin ilacı. Yine manyak gibi kendi kendime cevap veriyorum.…
Sorumluluk dediğin, Rahatın pahasına ve yapmak isteğin başka bir şey olmasına rağmen yapman gerekeni yapmaktır. İşte bu yüzden sorumluluklar insanı, ?güçlendirir. ?büyümesini sağlar. ?olgunlaştırır. ?kimlikli kılar.
İşimiz yaşamımızın; uzantısı mı tamamlayıcısı mı kaynağı mı eşlikçisi mi yardımcısı mı kendisi mi anlamı mı ispatlayıcısı mı bütünleşen mi sonucu mu ?????????? En azından günümüzün 8 saatini verdiğimiz işimizle kurduğumuz ilişkimiz hayatımızın merkezinde çoğu zaman. İşimiz ve biz iç içe geçmiş bir yaşamı sürüyoruz. İş derken öğrencilik de bir iş, ev hanımlığı da, çocuk…