Agresifim… Yarama basana, hiç acımam. Agresifim… Sinirlendirilmeye, hiç gelemem.. Agresifim… Olay çıkartmaya yer ararım, Ben olaylardan ve sorunlardan beslenirim. Agresifim dedim ya üstelemeyin, sabrım yok . Bunu fark etmeyişinize dahi tahammül edemem. Neden mi agresifim? – Bir kez söyleyeceğim. iyi dinleyin. – Bu, öğrendiğim bir güç kullanımı, üstünlük aracı, – Bu, eskilerden bir yerlerden işe…
Kızgınlığını kontrol edemez, peşinden öfkesi de çığırından çıkar. Çok yaralanmıştır insanların pek çoğu. Pek çoğu gereğinden fazla kırgınlık yaşamıştır kısacık hayatlarında. Tükenmiştir tüm tahammül güçleri ve ellerindeki sabır duyguları. Zemberekler kırık, frenler boşalmış, hissedilenlerse tutulamazdır artık içlerinde. Bir onlar mı kırılmıştır. Öyle olmamıştır muhtemelen ama bu önemlide değildir. Onlar yaydan çıkmış oktur. Ve o yayadan…
Sabırsız insanların sabırsızlığına, sabır göstermek zorunda olan ben. Benim sabırsızlığıma, sabır gösterecek olan kim. Sabır bir bekleme hali olsa kolay. Sabrın aslı, gerçekte bekleyememe durumu olmasında zorluk yaşanmakta. Duramayanın, sığamayanın, kendisinden değil bir başkasından beklediği sabır olmakta. Sabrın nesnesi neyse ne, Sabrın öznesinde esas mesele. Sabredende mi işlemekte, sabredileni mi kapsamakta. Sabırda, sabırsızlık da kendi…
Sabrım tükendi diyerek hızlı hızlı adımladığı odanın duvarlarının kıyısından geriye döndü. Büyük bir hışımla karşıki duvara doğru hızla adımlarını sıralayarak ilerledi. Sabrı kalmamıştı da ondan voltalamıştı tüm odayı. Halıdaki ayak izleri yol olmuş, yollundakiler duman olmuştu. Gergin adımlarının önüne kimseler durmamıştı da sabrının geri gelmesi ve geriliminin enerjisinin bitmesi beklenmişti. Huzursuzdu. Gergindi. Sinirliydi. Sabırsızdı. Hem…