Utancın İçinde

Utanç içinde olmanın sonucu saklanmak ve kaçmaktır. Ama utanç bir histir. Bu his her insanda olmaz. Hatta her saklanıp kaçan, utancından kaçmaz. Korkusundan, kaçar. Üstesinden gelemediği için, kaçar. Görmeye dayanamadığı için, kaçar. O zaman, kaçmak ve saklanmak utancın sonucu değildir. Başladığımız yere geldik mi?

Güvende

Şüpheci bakış ve yüksek güvenlik algısı insanı güvende tutar. Hem de öylesine güvende tutar ki. Zaman durur. Hayat durur. Fırsatlar kaçar. İmkanlar beklemekten çürür. Yaşam gelişmez. Enerji donuklaşır. Mutluluk, yerini mutsuzluğa. Hayaller, yerini korkulara. Heyecan, yerini sıkıntıya bırakıverir. Kötüler olmaz, kaçınılır da. Kaçınmaktandır, iyiler de o kapalı kapıdan girmez içeri. Gelmez insanın başına.

DİPLERDE

Neden ittin?, dedi bana o kişiyi. İtmedim dedim. Düşün, dedi. Sen itmiş olmalısın. Sen çalışmayı almak istememişsin mutlaka, diye ekeledi. Başka türlüsü mümkün değil, başka kimsenin yapabileceği değil. Ekmeğe suya ihtiyacı yok sana olduğu kadar…. Neden ittin? iyi düşün…. Sonra düşündüm. Acaba ben istemememişmiydim o kişiyle çalışmayı. Ben mi itmiştim onu ,istemeden kendimden ve onunla…