Bekliyorlar, İstiyorlar, Sanıyorlar, Zorluyorlar… Biri olmaya. Tanımlı biri olmak ve olmamak arasında sıkışıyor insanlar. Sonra birisi olmayı ya da birisi olma kavramına karşı durmayı seçmek zorunda kalıyor her biri. Nasıl ömür israfı. Kendisini bulmaya uğraşması gereken insanlar, işi gücü bırakıyor… Onlara dayatılan kişi olmak ve ona isyan edip tepki oluşturmak arasında bir ömür debelenip duruyor.…
Bir hayat can bulsun diye… Bir başka hayat son bulmasın. Bir canın canının isteği olsun diye… Diğer bir canın hayalleri solmasın. Bir insan böyle mutlu olacak diye… Bir başka insan mutsuz olmasın. ?????? Sevdiklerimiz, Çocuklarımız ve eşlerimiz dahil çevremizi oluşturan herkesin varlık hakkına saygı duymayı öğrenelim derim. Sevgi Bağlılık Dayanışma Destek Paylaşım Örf/adet Disiplin Eğitim…
Türkçe biliyor, İngilizce biliyor. İtalyaca, Ruça biliyor. Senin dilinden anlamıyor. “Bana mı dedin? Ne demiştin? Duymamışım. Dinlememişim. Anlamamışım. Bana ne.” Diyor… Öyle her önüne gelenin anlamasını, dinlemesini istemiyor ki. Birinin, sadece birisinin onu duymasına ihtiyaç duyuyor. O birisi de onu duymadığında dinlemediğinde sarsılıp yara alıyor. O birisini arayıp. O birisi olduğuna inandığımıza anlatıyoruz bizde. O…
– Saçmalama hakkımı kullanıyorum. Ne zaman kullanıyorum? – Canım istediği için ve istediğim zaman. Nasıl kullanıyorum? – Teker, teker… Neydi temel gerekçe? – Bedel ödeyecekler… Birkaç basit duruş bile istikrarlı sahiplenildiğinde tutarlı ve güvenilir hissettirebilir insana. İnsanların hayranlığını uyandıran doğruluk, muhteşemlik gibi şeyler değildir. Tutarlı, emin ve sahiplenici tavırdır. İnsanlar kendi tezlerine ve kendilerine ait…