Hayat geri alma tuşu koymayı unutmuşlar. Tüm sıkıntı bundan oluyor. Diyorlar ya, “Hayat sadece ileriye doğru işleyen, tek yönlü bir yolculuktur” diye. Öyle, Yaptığımız hiç bir şeyi geriye alma şansımız yok. Daha bir ciddiye alın yaptıklarınızı. Hayat geri alma tuşu koymayı unutmuşlar. Tüm sıkıntı bundan oluyor. Diyorlar ya, “Hayat sadece ileriye doğru işleyen, tek yönlü…
Ayrılan yollardan biri seçerek ilerledi. Her kavşakta, yollardan yalnız birine gitti. Şimdi vardığı yeri beğenmemekte. Tüm geçtiği yollardan ve tüm seçtiği kavşaklardan geri dönmeyi istemekte. Dönülmez akşamın ufkunda dilediklerini. Sabahın hayrında dilemek vardı, cümlesini kurmaya devam etmekte. ***** Pişmanlıklar, Seçimlerimizden memnun olmayışımızın sonucu. Sorun yanlış seçim yapmakla ilgili değil. İnsan olarak yaşarken, denemek ve tecrübe…
Zamanımız azaldığında, Köşeye sıkıştığımızda, Sebeplere ve çıkışlara ihtiyaç duyduğumuzda, Bakılması gereken yer, kendi yaşamımız ve yaşamımız boyunca yaptıklarımız olacaktır. – Geçmişin sorgulanması, – Geçmişle hesaplaşma, – Geçmişin algısının yeniden düzenlenmesi, – Geçmişimizle, kendimizi kabullenebilme, – Geçmişimizi, geçmişte kabul edebilme…. Kaybedilen zamanı geri getirmeyecektir ama kalan zamanı doğru kullanabilmek için yeni fırsatlar yaratacaktır. Geçmişi unutmak ve…
Kimseye karşı değil. Hayata karşı borçlusun. Ben de senin gibiyim. Hayattan aldıklarıma bin şükür duyarak ve bir şekliyle edindiklerime geri ödeme olarak düşünüp, kendi sayfamda yazıyorum. Bilginin sadakasını, deneyimin rüşvetini, topladıklarımın ödemesini yapmanın güzel bir yolu. Akmak zorunda enerji, sahip olunmuş olan dönmek zorunda bir devir-daimde, hiçbir şey depolanıp da atıl kalmamalı bir ömürde. Süreklilik…
Sıkıntılar üstü üste biriktiğinde. Her şey birbirinin üstüne, tersin üstü devrildiğinde. Çareler çare olmaz iken. Çözümler bunları çözmez iken. Bildiklerimizin hiç birisi o anda işe yaramaz olmuşken. Hareketsizce kalıp geçip gitmelerini beklediğimiz zaman olur. Buna; çıkar yolun olmadığı, çıkışlarında bizi mutlu kılmadığı, depresif ümitsiz bekleyiş diyelim. Ve oturup her şeyin kendiliğinden çözülmesini bekleyelim. Oldu mu…