Kahramanlara ihtiyacımız var gibi gözüküyor. Çünkü, umuda ihtiyacımız var. Bunun bir nedeni var. Korkuyoruz. En büyük hayatta kalma refleksimiz korkmak. Bu korkmadığımız zamanların dışında yaptığımız şey. Düşmanlardan, insanlardan, işten, hayattan, gelecekten… Korkunun karşısında kazanmak için savaşmaya değil. Barışla, yaşayabilmeye ihyiyacımız var. Esas cesaret bu. Savaşmak, en çok korkanların işi. Çünkü düşmanlar korkunun eseri.
?Ne kadar ilerisini görebiliyorsunuz. ?Öngördüğünüz gelecekten ne kadar eminsiniz. ?Kendinizi güvende hissetme oranınız nedir Bu yüzyılın açmazı bunlar. Tüm dünya ülkeleri ve insanları kendisini bu açmaz ile kitlemiş durumda. Artık kaybedilmiş dünyayı yağmalayarak hayatta kalma mücadelesi veriliyor. Bakın son zaman filmlerine resident evil, mad max , zombi vs… Yoksunluk, şiddet, güçlü olmak zorunda olduğun, güvende…
Islanmadığın yağmur Kullanmadığın şemsiye Gezmediğin sokaklar Bir de kurmadığın hayaller var bu resimde.
Bindiği dalı kesen Nasrettin hocanın hikayesini hepimiz biliriz. Keşke bildiklerimiz ile idrak edebildiklerimiz birbirlerine çok daha yakın olabilseler. İnsanlar zanneder ki, bilmek yeterlidir. Etrafınıza bir bakın bilinen sayısız doğruyu görmezden gelmek adına, kendilerini bile düşünemeyecek hale getirmiş insanlarla doludur dünya. Herkes kendisine kanacağı yalanlar bulmuş. Hiç ölmeyecekmiş gibi bu dünyaya ve sanki yarın ölecekmiş gibi…