Birisinin, istenmeyen yokluğundaki mahrumiyet. Yalnız olmak değil, onunla olamamak. İrade dışı imkansızlık, Sindirilememiş eksiklik, Anlamsızlaşan bir boşluk, Değersizleşen değerler, Kimi varlığıyla, kimi de yokluğuyla anlamlı. Kaybetmeden değerini bilmek adına, şöyle bir bakmak lazım etrafa.
Tüm hayatını başkalarından utanarak geçirdi. Kadınların kadınlığından, erkeklerin erkekliğinden, görüşlerin sahiplerinden, başka topluluklardan, başka düşüncelerden, başka insanlardan, kontrolünde olmayanlardan, korkularından, bağlılıklarından, bağımlılıklarından, dürtülerinden, onlarla bağlantı kurduğu tüm diğerlerinden. Tek utancı kendisiydi aslında. Hak edemediği kendisine duyduğu öfkeyle var olmayışının açısında yok etmek istedi doğal olan yaratılmışlıkları. Kimsenin ve kendinin anlayamayacağı kadar düşmanıydı insanlığın ve insanlığın…
Çok yönlü düşünmek zorundayız. Senin baktığı yerden… Onun Baktığı yerden… Benim baktığım yerden… Bizlerin baktığı yerden… Onların Baktığı yerden… Yukarıdan, Aşağıdan, Yakınından, Uzağından, Kapsamlı, Lokal, Bağlantılarıyla, Yalın ve tek olarak, Alternatifleriyle, Kesin ve keskinlikleriyle, …. Belki o zaman daha fazlasına çok daha yaklaşabiliriz.
İkinci olmak zordur hayatta, Üçüncü, dördü bazen kaçıncı olduğunu bilmediğin, Kadın olmak, Erkek olmak, Aday olmak, Başaran olmak, Önemli olmak, Sevilen olmak, Özel olmak,.. En kötüsü de, diğerlerinden birisi olduğunu biliyor olmak.