Dünya benim için neden önemli, biliyor musunuz? Çünkü, yaşayabileceğim başka bir yer yok. Bu toprak benim için neden önemli, biliyor musunuz? Çünkü, burada doğdum. Kendimi ait hissedebileceğim başka bir yer yok. Ben neden önemliyim biliyor musunuz? Çünkü benden başka bir tane daha yedeğim yok. Değerli olanı keşfetmek… Esas keşif bu. Her insanın kendi hayatının keşfi.
Bazen dünya öyle hızlı dönerki, bir günde iki üç tur atar. O zaman günler kısalır. Zaman hızla tükenir. Bazen de yavaşlar dünya, Sanki dönmez olur. Bir hafta gibi geçer bir gün. Bir ay gibi olur kimi gün. Dünya aynı dönr aslında ama biz bir başka yaşarız.
Ölçekler konusunu bilirsiniz. 1/10 veya 1/100… Kesirin böleni büyüdükçe, haritada detaylar azalarak kaybolur. 1/1 tam ölçüdür. Yani; Ekonomiler büyüdükçe, siz küçülürsünüz. Dünya kalabalıklaştıkça, siz küçülürsünüz. Galoballeşme arttıkça, siz küçülürsünüz. Siz kesirin, çizgisinin üstünde olan 1 sayısısınız. Değerlendirildiğiniz kesim ise kesirin çizgisinin altında olan 10-100-1.000-10.000-1.000.000.0000… sayıları. Özetle; Gittikçe insanın dünyasının, bir birey olarak anlamsızlaşmasının nedeni budur.
Kimsenin eli kendi cebinde değil. Ancak her bir el, bir cepde. Soru şu ki; Kimin eli, kimin cebinde? İşte, dünya ekonomisinin krizlerinin esas nedeni. Bütün cepler boşaldığında, ellerin tek hissedeceği tek şey sıcaklık. Hep bana, herşey bana, herkes bana… ********************* Bir hikaye, Bir küçük bir krallık, bir kaç ejderha beslemeye karar verir. Ejderhalar küçüktür başlarda.…
Dünyanın bütün servetini dökseler ayaklarımın altına. Seç deseler! Onu mu yoksa bunu mu, bana? Dünya bir yana, Serveti bir yana, Sen bir yana… Ben bir yana 😁 Kaderin haylaz rastlantıları, kendi lisanıyla bu seçimleri ve benzerlerini defalarca soruyor insanlara. Ve seçiyor insanlar. Deseler, zaten hep diyorlar anlaşılan.
Öyledir ki yaşananlar, insan öyle şeyleri kendine yaşatır ki. Onlar sayesinde başka şeyleri haklar ve başka şeyleri masumlaştırır. Ölümü gösterir kendine, ve hastalığa razı eder kendini. İkna etmek isterse bir insan kendini. Eminim ki her şeye ikna edebilir kendini. Çılgın bir dünya yeryüzü. Çılgın canlılar insanlar. Tüm delilikleriyle, ilginç canlılar insanlar. ( Ben Marslıyım da…
Geçmişlerinin hafızasını kaybedenler, geleceklerini de kaybederler. Unutmak, sıfır sıkıntı anlamına gelmeyen özürlü hafıza kaybıdır. Bu baştan deneyimleme ve hata tekrarının temel taşıdır. Aynı döngüde sıkışmak kadar kendini tekrar eder. – Geçmişimizdeki iyilerimiz kadar, kötülerimiz hatırlamak. – Doğrularımız kadar, yanlışlarımızı hatırlamak. – Mutluluklarımız kadar, acılarımızı hatırlamak. Bizi kendimize söyleyeceğimiz yalanlardan uzak tutar. Bizi Aynı acıları yaşamaktan…
Öyle konuşuyor ki bazen insanlar, sanarsın ki geçmiş koca dünyadan yukarıdan ses veriyor. Dünya yaşamı dünya gerçeklerine uyum sağlamayı gerektirir. Gerçeklikten uzak olmak gerçeğine uzak kalmakla sonuçlanır.
Kalabalıklar yutar insanı. Ya da tersi, kaybolmak için kalabalıklara karışır insanlar. Az da çok olmakla, çok da az olmak arasındaki seçimde fark göremezler. Sevdalar, büyük denizler olur. Gerçekler, tek oda evlerde oturur.
Bu dünya öyle gariptir ki, Kimisine yalan söylüyor diye kızanlar, kimisine de doğruyu söylediği için kızarlar.