Hayatlarımız tercihlerimizdir. Ne ise seçtiğimiz, yaşadığımız o olur. “Ben bunu seçmemiştim” dediğimiz seçimlerimiz bile, seçtiklerimizin bonuslarından ibarettir. Özensiz, dikkatsiz, önünü-arkasını düşünmeden, kısa vadeli hesaplarla, görmezden gelerek ya da her ne şekilde ise öyle … Hep biz mi sorumluyuz sorusuna cevaben, Fırçayı tutan el, resmi çizen eldir. Anda çekilmiş resim, sizin resminizdir. “Büyük şehre taşınmak ve…
Birileri aşka yatırmış servetini. Birileri de sevgiye yatırmış. Zaman geçmiş aradan… Sevgiye yatıranlar zengin bir hayat sürmekteymiş. Aşka yatıranların pecmurde perişan hallerine bakmış!.. Sormuş, – ne oldu size? – hiç sorma, demiş. – ben aşka yatırdım servetimi. Tek kişiye ve bir tek aşka. Yatırdığım kişi tüm servetimi aldı ve gitti. Şimdi bu haldeyim. Anladım dedi.…
Seçtiklerimiz ve seçmediklerimiz. Öncelik verdiklerimiz ve geriye attıklarımız. ile kendi gidiş yolumuzu çizeriz. Tüm seçimlerimizin ve önceliklerimizin birer nedeni vardır. Farkında olsak da, olmasak da pek çok seçimimiz gereklilik ve mecburiyetten oluşur. Her seçim bir vazgeçişi, Her öncelik bir başka seçeneğin gerilemesine neden olur. Seçeneklerin hiç biri önemsiz değildir. Tam tersine hepsi önemlidir. Ancak bazıları…
Anlattı kendi, sustum… Beni anlattı sonra, sustum…. Hayatın nasıl olduğunu anlattı, sustum…. Hayatımın nasıl olması gerektiğini anlattı en son… Susamadım! Bu benim hayatım, deyiverdim.
Her şeyin bir bedeli vardı. O bilmiyor muydu? Seçtiği gün başlamıştı seçimi ve seçmeyişi. Sürekli bedelleri kabul etmişti, seçimlerinde. Seçimlerini alırken, bedellerin ödeme vadelerini uzun tutmuştu ekseriyet. Birikti bedeller. Seçimlerde, yaşandı ve tükendi. Gün ödeme günüydü. Gün hesap zamanıydı. Gün dünün devamıydı. Artık yenilen hurmaların tırmalama zamanıydı.