Kapılar açılır, Kapılar kapanır. Bir kapı açılırken, bir başka kapı kapanır. Bir kapıdan geçer insan, geçtiği anda bir başka dünya önüne saçılır. Bir kapıyı kapatır insan, kapattığı kapının ardında kalır her şey. Zihinler kapıların işlevini mekanlara, zamanlara, insanlara yükler. Gitmek, değiştirmek bu yüzden çözüm sanılır. Kapıları gecen biziz. Kapıların her iki yönünde olan yine aynı…
Üretebilen insanların üretmesi gerekli. Bu bir mecburiyet gibi kaynağın sahibinin yakasını bırakmayan kaderi. Çünkü, onlardan beslenmeyi bekleyen onlar yüzler binler var. Buluşu bulmak zorunda, keşfetmek zorunda, hasat yapmalı, çalışmalı, artı değer katmalı… Bu onun kaderi. İşte onlar kederlerini mecburen gerçeklemeli. Hayat onlar için iltimas geçmiyor, müsamaa göstermiyor. Yapmaları gerekene mecburlar. Mecburiyetleri, kaderleri ve diğerlerinin onlardan…