Bir muhitin ne kadar yaşanabilir ve huzurlu olduğunu anlamanın yolu orada yaşayan sokak hayvanlarına bakmak olduğunu söyleyen bir yazı okumuştum. Ne kadar doğru bir tespit. Sevgi öyle bir şey ki, sahibi olan kişi her şeyi seviyor, her şeye saygı duyuyor. Yaşıyor ve yaşatmayı istiyor. İçinin güzelliğini çevresine yayıyor. Tüm duygular böyle aslında. Kişiden kişilere, Kişiler…
Gül veren elde gülün kokusu kalır ya. Gülümseyen yüzde de mutluluğun izleri kalır işte. Gülmeyi-gülümsemeyi unuttuğumuz gün, bir başkasına veremediğimiz mutluluğun kendisine sahibi olmakta da zorlanırız. Paylaşılan iyi duygular azalmaz. Tam tersi çoğalır. Yeniden üretmek ve kendine canlılık vermek için, her verilen için … Yerine bir yenisi, bir canlısı konulur. Sadece sahte olduğunda ve içten…
Biri sana bir gün bir yerlerde “ne düşünüyorsun?” diye sorar. Sen, cevap veremezsin… Sonrasında da sadece ” nasıl gidiyor? “ lara talim edersin. Dost kaybetmek ya da edinememek böyle bir şeydir… Sayfa üyemiz Feyza Z. Hanıma bu güzel paylaşımından dolayı teşekkür ederiz.