Geçmişlerinin hafızasını kaybedenler, geleceklerini de kaybederler. Unutmak, sıfır sıkıntı anlamına gelmeyen özürlü hafıza kaybıdır. Bu baştan deneyimleme ve hata tekrarının temel taşıdır. Aynı döngüde sıkışmak kadar kendini tekrar eder. – Geçmişimizdeki iyilerimiz kadar, kötülerimiz hatırlamak. – Doğrularımız kadar, yanlışlarımızı hatırlamak. – Mutluluklarımız kadar, acılarımızı hatırlamak. Bizi kendimize söyleyeceğimiz yalanlardan uzak tutar. Bizi Aynı acıları yaşamaktan…
Denize kendi ittiklerini kurtarmak için can simidi atanların kahramanlığı kadar gerçekti söyledikleri. Böbürlendikleri eskimiş, tüm hikayeleri anlatılmaktan yaşlanmıştı. Hep bir hikayesi vardı anlattığı, ama bilenlerden tekrar dinleyeni kalmamıştı. Kendini tekrar etmekten bir türlü bıkmamıştı. Görenler yollarını değiştirdi, dinleyenler kulaklarını kapattı ve gözlerini kaçırdı. Hiç birisi “bıktık artık yeter” diyemedi. Yoluna devam etmeyen, takılıp kaldığı yerden…
Zamanımız azaldığında, Köşeye sıkıştığımızda, Sebeplere ve çıkışlara ihtiyaç duyduğumuzda, Bakılması gereken yer, kendi yaşamımız ve yaşamımız boyunca yaptıklarımız olacaktır. – Geçmişin sorgulanması, – Geçmişle hesaplaşma, – Geçmişin algısının yeniden düzenlenmesi, – Geçmişimizle, kendimizi kabullenebilme, – Geçmişimizi, geçmişte kabul edebilme…. Kaybedilen zamanı geri getirmeyecektir ama kalan zamanı doğru kullanabilmek için yeni fırsatlar yaratacaktır. Geçmişi unutmak ve…
Siyah beyaz yaşansaydı günler Ben siyah olurdum. Siyah olur ve beyaz zeminde Kendimden bir iz bırakırdım. Geçmişinde iz bıraktığın kadar hatırlar ve hatırlanırsın. Çizgilerin düzgün, Çizdiklerin temiz, Eserlerin güzel olursa. Bu gün bile hala, saygıyla anılan yine sen olursun. Her yeni gün bir sayfa. Her sayfa bir hatıra. Hatıralarını nasıl biriktirdiğinse, Bu gününde yaptıklarında. *********…