Sevmek için geldim bu dünyaya. Seni, sevmek için. Aradım seni. İnan ki çok aradım. Ararken sevdim. Çiçeği sevdim, gündüzü sevdim, insanı sevdim, yaşamayı sevdim. Çünkü, sevmek için geldim bu dünyaya. Seni bulana kadar, gördüğüm dokunduğum her şeyi sevdim. Bir gün bulduğumda seni, Belki bulmakta geç kaldım, Belki de daha fazla sevgiyle yola çıkmalıydım.
Çeyrek kala, yolda kalmışım. Çeyrek kala, uyuya kalmışım. Hep bu çeyrekler yüzünden ben geç kalmışım. Kaybettiklerimin farkına varmışım şimdi. Kaçan kaçtı, giden gitti, sürem bitti demişim şimdi. Saatimi çıkarttım şimdi. Çeyrekleri bıraktım şimdi. Neden hala geç kalıyorum düşündüm şimdi.
Geçen otuyorum balkonda. Benim balkonda 30 katlı binanın 15. katımda. Efendime söyleyim, keyifli bi akşam üstü dalmışım manzaraya. ” İmmmddddaaaaaattttt….” diyerek birisi aşağıya doğru geçmez mi? Seslendim arkasından. ” Keşke yola çıkmadan ya da hiç olmadı benim katı geçmeden bağırsaydın” ????? İşlerinizi son ana bırakmayın, Ertelemeyin, Geciktirmeyin. Birde geç kalmayın. İnsanı arkadan seslenmek zorunda bırakmayın…
Bir öncesin de geç kaldığından. Bir sonrasın da, vaktinden erken yol alırsın. Vakti değildir… Geç kaldığın ve erken yol aldığın. Ya zamanı değildir Ya da kısmetin de olan o değildir. Tutmaz, Denk gelmez, Bir nedenden, Bir türlü olmaz. Bir olmaz, Birçok nedenden olmaz. Eğer olacak olan, Olmak için yola çıkmışsa. Önünde hiç bir engel durmaz.…
Kulağına fısıldadı… Sen haklısın, Bir tek sen önemlisin, Hak ediyorsun, Kimseyi dikkate alma, Boş ver, Çalışmadan da olur, Dürüstlük yalan, Ne üzüleceksin hak eti, Bir şeycik olmaz, Yalan ama masum, Adalet mi, geç bunları, Ciddiye alma, Yakalanma yeter, Sen menfaatine bak, Acıma kimseye, Kulağına fısıldadı şeytanları, Biz dostuz ve herkes düşman.
Camın kenarında boş bir koltuk durur. Bir yastık ve boş bir koltuk. Diğer koltuğa bakar yüzü. Karşısında bir koltuk daha durur. Onun yönü camdan dışarı doğrudur. Oturur o koltuğa ve yolunu bekler. Bekler ki, gelsin. Gelsin ki, koltuğuna otursun. Otursun ki, gözlerine baksın Ondan ki, o koltuk öbürüne bakar. Sırf bu yüzden öbür koltuk, camlarda…
Keşke, gözlerimizi kapattığımızda sıkıntıların hepsi kayboluverse… Keşke, birisi zihnimizden tüm acılarımızı ve pişmanlıklarımızı söküp alıverse… Keşke, bizi kimse kırmasa ve bizimle uğraşmasa… Keşke biz olmasını istiyoruz diye istediklerimiz hemen olsa… ————————————————- Bir devekuşu, birde insan bilir… Keşke ile birlikte tüketilmiş seçenekler vardır. İnsan keşke ’ler den önceki olasılıklardan mahrum kalmasa, keşke…
Siyah beyaz yaşansaydı günler Ben siyah olurdum. Siyah olur ve beyaz zeminde Kendimden bir iz bırakırdım. Geçmişinde iz bıraktığın kadar hatırlar ve hatırlanırsın. Çizgilerin düzgün, Çizdiklerin temiz, Eserlerin güzel olursa. Bu gün bile hala, saygıyla anılan yine sen olursun. Her yeni gün bir sayfa. Her sayfa bir hatıra. Hatıralarını nasıl biriktirdiğinse, Bu gününde yaptıklarında. *********…
Haddi olduğunu aşanlar, Birde, Olduğundan mütevazi ve geride duranlar vardı. Haddini aşanlar, kendinden ileriye beklenmedik şekliyle gidişlerinde ne oldum sananken. Geriye duranlar, gittikleri onca yola rağmen oldukların yerin kapasitelerinin gerisinde olduğuna inananlardı. Yetinip de arttıranlara nazaran, kendini yetersiz ve daha iyi olabilirdim şeklinde görenler eksikmiş gibi durdu. İşte bu yüzden her daim kapasite ve başarım…