İnsan bu, 👦 Bekleyeceksin “Ondan hiç beklemezdim”, ” sandığım gibi birisi değilmiş” demeyeceksin. 👧Şaşırmayacaksın ” Çok şaşırttı beni, tanıyamamışım”, ” Nasıl olur, nasıl yapar” demeyeceksin. 💂Büyütmeyeceksin gözünde ” Herkezden beklerdim ama ondan değil”, “ben ona çok güvenmiştim” demeyeceksin. 📎Olmasını istediğin o değildir. 📎Sandığın gibi değildir. 📎Tanıyamamışsındır. 📎Tanımak istememişsindir. 📎Abartmışsındır. 📎O da bir insandır hem de…
Bazı geceler gündüzden aydınlık olur. Bazı gündüzler de geceden karanlık. İnsanın kaderi yanılmak. Ve İnsanın kaderi başına gelene şaşırmak olur. Ezberleri sever insan. Ezberlerinde yanılmak kaderi olur insanın.
Ezberden sıralananlar, bilgi ile donatılmış ise basit ve bayağı durmasa bile zihinlerde yerli yerine oturmayan boşluklar bırakır. Üçgen bir delikten beşken bir parçayı geçirememek kadar uyumsuzdur. Uyumsuz parçaların yerli yerine oturmasını beklemekse, iyimserlik şeklinde açıklanabilir. Elde edilmiş bilgiyi sindirmekten bahsediyorum aslında ve bir de içine alarak özümsemekten. İşin aslın içselleştirme terimi üzerinde duruyorum. Kendi yolculuklarına…