Akıl vermek gibi olmasın da, azıcık vereceğim. Hayatın içine hiç girmeden, az görüp, az yaşayıp çok konuşan insanlar vardır. Bazı konular vardır ki, sadece yaşayanlar bilir. Bu insanlar; bilirmiş gibi, anlarmış gibi yapanlara çok kızarlar. Ahkam kesenlere tahammül edemezler. İnsan herşeyi yaşayamaz, herşeyi bilemez. Anlatmak istediğim bu da değildir. Bu insanların tek dertleri görülmek, dinlenilmek…
Derler ki bir doğru sen misin? Bir tek doğrusunu sen mi bilirsin? Haşa… Tam tersi, Ben yanlış olanı bilirim. Ben eksik olanı söylerim. Sen ise doğru olanı bulursun. O yüzden eksik olan ben. Bilen, her daim sen olursun.
Vardır bir bildiği, olmuş ise, olmamış işe ölmüş ise, ölmemiş ise bilmiş ise, bilmemiş ise Vardır bir bildiği… Teslimiyetin bedellerini ödeyemeyecek olanın, hazır olduğuna inandığı zaferleri olmaz. Kazanımlarındaki, kaybedişlerinden de haberi olmaz.görmezin, Teslimiyeti, sorumsuzluk sananlar vardır. Sorumluluklarına, teslimiyetlerde kaçanlar vardır. Teslim olmayı, teslimiyet sananlar vardır. Görmezin, göz işine yaramaz. Bilmeze, bilmek çare olmaz. Anlamaza, anlatmakla…
Çocuğum sen bilmezsin, benim bildiğimi…. Diyerek mağrur bir bakış attı büyük, büyüklenen. Çocuk durdu… İyi o zaman ben eğlenmeye devam edeyim, dedi ve oyununa geri döndü. Çocuk haklı. Hem bilmiyor, hem küçük, hem de çok bilene yetişme imkanı yok. Bu kadar çok bilenle mi uğraşacak, neden yoracak kendini, neden üzüp horlatacak. Karşımızdakileri saymaz, değer vermez,…
Kulaklara küpe edenlerin sözleri, bir küpenin satıcısının sattığı ürünün görülmesinin hazzını bulmayı bekler. Tutulmayı, kullanılmayı, değerli bulunmayı hak edecek gümüş ya da altın değerindeki sözleri vermiştir. Bu yüzden küpe edilmeyen, kullanılmayan, takılmayan sözler yaralar onları. Eleştirmeye başlarlar, yargılamaya, açık aramaya, haklı çıkmaya, haklılıklarını vurgulamaya emek harcarlar. Söz küpe değildir. Söylersin senden çıkar. Takan takar, takmayan…