İki yol seçebilirdim. Biri insanların gönlünü eylemek, Diğer elimden geldiğince meseleleri derlemek. Zor olanı seçtim. Sevimli olmayanı. Gerekli olup da, kimsenin gereğini yapmadığını, taşın altına elini sokmadığını. Kuşlar kelebekler, güzel mutlu bir hayat, sevdanın çicekli yolları… onlarda var elbet hayatta. Benim meselem, onların yaşanmasına engel olanları yollarından kaldırmala ilgili. İnsanları hayatlarından uzak tutan pürüzleri ayıklamak…
Öyle seçim kavşaklarında durursun ki. Seçeneklerden istediğini seçebilirsin gibidir ama birini seçmek zorunda olduğuna için için mecbursundur. Aslında hem özgür hem de mecbursundur. Sürüklenmeye başlayacağının, kontrolden çıkacağının bilincinde özgürce seçersin. Seçtiğinde olacakları bilemediğin gibi seçmediğinde olacakları da öngöremezsin. Bu körüne teslimiyeti verir sana. Sen olmadan seni yaşamaya başlayacağın bir kavşakta durursun. Öngöremediğin seçimine razı olursun.…